Život me umorio
Na meni je red da se dignem u pet
I u redu za crni kruh da čekam svitanje.
Na tebi je red za riječ ili dvije
Da ih pokloniš meni umjesto utjehe.
Život me umorio, a moje svjetlo nosiš ti.
Za što bih se borio sam bez tvoje ljubavi?
Život me umorio, a moje svjetlo nosiš ti
Iz noći u noć, iz dana u dan
Pola žlice hladne juhe našim usnama.
A ti, ti reći ćeš da još uvijek sam ja
Sve ono što si u meni tražila.
Ako kažem da ne mogu
Ako posrnem ti ja
Ako saviju me kiše
Bez obzira na sve molit ću se za tebe.
La vida me ha cansado
En mi turno para levantarme a las cinco
Y en la fila por el pan negro esperar el amanecer.
Es tu turno para una palabra o dos
Para regalármelas en lugar de consuelo.
La vida me ha cansado, y mi luz la llevas tú.
¿Por qué lucharía solo sin tu amor?
La vida me ha cansado, y mi luz la llevas tú.
De noche en noche, de día en día
Media cucharada de sopa fría en nuestros labios.
Y tú, dirás que todavía soy yo
Todo lo que buscabas en mí.
Si digo que no puedo
Si tropiezo yo
Si las lluvias me doblan
A pesar de todo, rezaré por ti.