Notte Senza Luna
Notte, solitaria notte
mi confondi con le stelle
notte di chi come me non sta mai fermo
notte senza luna
Nera notte mi accarezza
non ho paura a camminarci dentro
notte mi accompagni ancora
dedicata ai sogni
Disperato è un canto lontano
disperata in inverno è la notte
che ci sorprende in alto
sfuma nelle mani questo sentimento
ha gli occhi neri di carbone
che mirano bene al cuore
e non ti lasciano mai
disperato è un canto lontano
disperata in inverno è la notte
che ci sorprende in alto
sfuma nelle mani questo sentimento
ha gli occhi neri di carbone
che mirano bene al cuore
e non ti lasciano mai
Con le nuvole la notte
fiori di farina bianca
e se una stella a volte cade
è come intonaco al cielo
Sotto,un po più giù ci siamo noi
tra l'andare e il divenire
che ha paura di morire
gente quasi libera
**Disperato è un canto lontano
disperata in inverno è la notte
Nacht Zonder Maan
Nacht, eenzame nacht
verwar je me met de sterren
nacht van wie zoals ik nooit stilzit
nacht zonder maan
Zwarte nacht streelt me
ik ben niet bang om erin te lopen
nacht, begeleid me nogmaals
gedragen door dromen
Wanhopig is een verre zang
wanhopig is de nacht in de winter
die ons hoog verrast
vervaagt in de handen dit gevoel
heeft de zwarte ogen van kolen
die goed op het hart mikken
en je nooit loslaten
wanhopig is een verre zang
wanhopig is de nacht in de winter
die ons hoog verrast
vervaagt in de handen dit gevoel
heeft de zwarte ogen van kolen
die goed op het hart mikken
en je nooit loslaten
Met de wolken de nacht
bloemen van wit meel
en als een ster soms valt
is het als pleister op de lucht
Onder, iets lager zijn wij
tussen het gaan en het worden
dat bang is om te sterven
bijna vrije mensen
**Wanhopig is een verre zang
wanhopig is de nacht in de winter