La Boheme
Io vi parlo di un tempo
Che in questo momento
Non ha più valore
Vi parlo di Montmartre
Dei fiori di lillà
Sbocciati alle finestre
Della nostra stanza
Colma di speranza
E di un grande amore
Pittore vuole dire
Poco da mangiare
Ma io non piansi mai
La bohème, la bohème
Significava felicità
La bohème, la bohème
Era una nostra bella età
E nei caffè vicini
Eravamo qualcuno
Che aspettava la gloria
Dei poveri si sa
Ma a dir la verità
Ci credevamo tanto
Tanto che una tela
Poi si trasformava
In un pasto caldo
E tutto senza un soldo
Intorno ad un camino
L'inverno non c'è più
La bohème, la bohème
Vuol dire vivere così
La bohème, la bohème
Amare tutti e dire sì
Molto spesso accadeva
Che al tuo cavalletto
Passavi la notte
E disegnavi me
Che stavo lì per te
Per ore ed ore intere
E poi alla mattina
Morti di stanchezza
Ci trovava il sole
E scendevamo insieme
Tutti e due felici
A bere un buon caffé
La bohème, la bohème
Aver vent'anni insieme a te
La bohème, la bohème
Non t'ho rivisto proprio mai
Quando un giorno per caso
Ti trovi a passare
Davanti a casa
La casa di Montmartre
Non vedi piu i lillà
Tutto sembra triste
E sopra quella scala
Non passa piu la tela
Ora è tutto nuovo
Tu sei un gran signore
Che muore di dolore
E che non piange mai
La bohème, la bohème
Senti una voce e pensi a me
La bohème, la bohème
Indietro non si torna mai
De Boheme
Ik praat met je over een tijd
Die op dit moment
Geen waarde meer heeft
Ik praat over Montmartre
Over de paarse bloemen
Die bloeiden voor de ramen
Van onze kamer
Vol hoop en
Van een grote liefde
Een schilder betekent
Weinig te eten
Maar ik heb nooit gehuild
De boheme, de boheme
Betekende geluk
De boheme, de boheme
Was een mooie tijd voor ons
En in de nabijgelegen cafés
Waren we iemand
Die wachtte op de glorie
Van de armen, dat weet je
Maar om de waarheid te zeggen
We geloofden er zo in
Dat een doek
Zich dan transformeerde
In een warme maaltijd
En alles zonder een cent
Rond een haard
De winter is er niet meer
De boheme, de boheme
Betekent zo leven
De boheme, de boheme
Iedereen liefhebben en ja zeggen
Heel vaak gebeurde het
Dat je aan je ezel
De nacht doorbracht
En mij tekende
Die daar voor jou stond
Uren en uren lang
En dan 's ochtends
Doodmoe
Vond de zon ons
En gingen we samen
Allebei gelukkig
Een goede koffie drinken
De boheme, de boheme
Twintig jaar samen met jou
De boheme, de boheme
Heb je me nooit meer gezien
Toen je op een dag toevallig
Voorbij liep
Voor het huis
Het huis in Montmartre
Zie je de paarse bloemen niet meer
Alles lijkt treurig
En op die trap
Komt het doek niet meer voorbij
Nu is alles nieuw
Jij bent een grote heer
Die sterft van verdriet
En die nooit huilt
De boheme, de boheme
Hoor je een stem en denk je aan mij
De boheme, de boheme
Je komt nooit meer terug.