Nathalie
La place Rouge était vide
Devant moi marchait Nathalie
Il avait un joli nom, mon guide
Nathalie
La place Rouge était blanche
La neige faisait un tapis
Et je suivais par ce froid dimanche
Nathalie
Elle parlait en phrases sobres
De la révolution d'octobre
Je pensais déjà
Qu'après le tombeau de Lénine
On irait au café Pouchkine
Boire un chocolat
La place Rouge était vide
Je lui pris son bras, elle a souri
Il avait des cheveux blonds, mon guide
Nathalie, Nathalie
Dans sa chambre à l'université
Une bande d'étudiants
L'attendait impatiemment
On a ri, on a beaucoup parlé
Ils voulaient tout savoir
Nathalie traduisait
Moscou, les plaines d'Ukraine
Et les Champs-Élysées
On a tout melangé
Et l'on a chanté
Et puis ils ont débouché
En riant à l'avance
Du champagne de France
Et l'on a dansé
Et quand la chambre fut vide
Tous les amis étaient partis
Je suis resté seul avec mon guide
Nathalie
Plus question de phrases sobres
Ni de révolution d'octobre
On n'en était plus là
Fini le tombeau de Lenine
Le chocolat de chez Pouchkine
C'est, c'était loin déjà
Que ma vie me semble vide
Mais je sais qu'un jour à Paris
C'est moi qui lui servirai de guide
Nathalie, Nathalie
Nathalie
Het Rode Plein was leeg
Voor me liep Nathalie
Ze had een mooie naam, mijn gids
Nathalie
Het Rode Plein was wit
De sneeuw vormde een tapijt
En ik volgde in deze koude zondag
Nathalie
Ze sprak in sobere zinnen
Over de oktoberrevolutie
Ik dacht al na
Dat na het graf van Lenin
We naar café Poesjkin zouden gaan
Chocolade drinken
Het Rode Plein was leeg
Ik nam haar arm, ze glimlachte
Ze had blond haar, mijn gids
Nathalie, Nathalie
In haar kamer op de universiteit
Wachtte een groep studenten
Ongeduldig op haar
We lachten, we praatten veel
Ze wilden alles weten
Nathalie vertaalde
Moskou, de vlaktes van Oekraïne
En de Champs-Élysées
We mengden alles
En we zongen
En toen openden ze
Lachend van tevoren
De champagne uit Frankrijk
En we dansten
En toen de kamer leeg was
Alle vrienden waren vertrokken
Bleef ik alleen met mijn gids
Nathalie
Geen sprake meer van sobere zinnen
Of de oktoberrevolutie
We waren daar niet meer
Klaar met het graf van Lenin
De chocolade van Poesjkin
Dat is, dat was al ver weg
Dat mijn leven leeg lijkt
Maar ik weet dat ik op een dag in Parijs
De gids voor haar zal zijn
Nathalie, Nathalie