Quien Lo Diria
Quién lo diría, quién lo diría
Yo no dejo de asombrarme
Y a esta noche acostumbrarme
Quiero atraparla en un instante
Y en mi mente atesorarla
Deslumbrante
Quién lo diría
A mi el que la suerte
Nunca deja de su lado
A mi a quién la gente
Un sueño nuevo ha regalado
Hace meses que no duermo
Entre ensayos y desvelos
Quién lo diría, quién lo diría
Que mis sueños como el viento
Volarían en el viento
Y de pie hoy se confirma
Otra página en mi vida
Quién lo diría, quién lo diría
Son ustedes los de siempre
Sentido, luz y fuente
Que me inspira y da sentido
A la lucha cada día
Por eso gracias
A quién me ha dado alguna flor
Y algún suspiro
Pues allanó con su fragancia mi camino
A los amigos de mi calle
A los que aprecio en lo que valen
Gracias
A quién me ha dado sufrimiento a manos llenas
Y me ha enseñado que la pena es una escuela
Entre el llanto y la locura, la ilusión y la cordura
A todos gracias
Por la aventura de escalar acompañado
Cada barrera que la ruta me ha marcado
Pues yo solo soy
La suma de todo lo que he pasado
Por eso gracias
Por la aventura de escalar acompañado
Cada barrera que la ruta me ha marcado
Pues yo solo soy
La suma de todo lo que he pasado
Wie Had Dat Gedacht
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht
Ik blijf me verbazen
En deze nacht wennen
Ik wil het vangen in een moment
En in mijn hoofd bewaren
Verbluffend
Wie had dat gedacht
Voor mij, die het geluk
Nooit van mijn zijde laat
Voor mij, die de mensen
Een nieuwe droom heeft gegeven
Het is maanden geleden dat ik sliep
Tussen repetities en slapeloze nachten
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht
Dat mijn dromen als de wind
Zouden vliegen in de lucht
En vandaag staat het vast
Een nieuw hoofdstuk in mijn leven
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht
Jullie zijn altijd dezelfden
Zin, licht en bron
Die me inspireert en betekenis geeft
Aan de strijd elke dag
Daarom dank
Aan degene die me een bloem heeft gegeven
En een zucht
Want met zijn geur heeft hij mijn pad geëffend
Aan de vrienden van mijn straat
Aan degenen die ik waardeer om wie ze zijn
Dank
Aan degene die me lijden heeft gegeven in overvloed
En me heeft geleerd dat verdriet een school is
Tussen het huilen en de gekte, de illusie en de rede
Aan iedereen dank
Voor het avontuur van samen klimmen
Elke barrière die de weg me heeft opgelegd
Want ik ben gewoon
De som van alles wat ik heb meegemaakt
Daarom dank
Voor het avontuur van samen klimmen
Elke barrière die de weg me heeft opgelegd
Want ik ben gewoon
De som van alles wat ik heb meegemaakt