Si Te Dijeron
Si te dijeron
Que desde el mismo dia
En que te fuiste
Ella entro a mi vida,
No te mintieron.
Llego a la casa
Justo en el momento
De tu despedida.
No la esperaba,
Sin preguntar abrio la puerta
Y entro en mi alma.
Se aprovecho de mi tristeza
De mi nostalgia.
Y hoy me acompaña.
Si te dijeron
Que esta conmigo a cada instante,
A todas horas,
No te mintieron.
Pues como sombra me persigue,
No me deja a solas.
Te conocia,
Sabia todo, fuiste tu quien le contaste.
Y al verme solo no dudo en aprovecharse.
Vino a buscarme.
Y se sienta en la mesa
Y me acompaña en el cafe,
Y contempla en silencio
Tu retrato en la pared.
Luego pregunta por ti,
Si te deje de pensar.
Y me sigue y me lleva hasta el cuarto
Y me dice que tengo que olvidar.
Y se mete en la cama
Y siento su respiracion,
Que recorre mi cuerpo,
Siento que me hace el amor.
Luego la veo sonreir,
Creo que se burla de mi;
Y se acerca y me dice al oido
Que me olvide de ti.
Y se sienta en la mesa
Y me acompaña en el cafe,
Y contempla en silencio
Tu retrato en la pared.
Luego pregunta por ti,
Si te deje de pensar.
Y me sigue y me lleva hasta el cuarto
Y me dice que tengo que olvidar.
Y se mete en la cama
Y siento su respiracion,
Que recorre mi cuerpo,
Siento que me hace el amor.
Y hoy que te encuentro,
Y me confiesas que me quieres,
Que aun me extrañas.
Y me preguntas quien es esa
Que hoy me acompaña.
Tu la conoces,
Ella es......la soledad.
Als Ze Je Vertelden
Als ze je vertelden
Dat vanaf de dag
Dat je wegging
Zij mijn leven binnenkwam,
Dan hebben ze niet gelogen.
Ze kwam het huis binnen
Op het moment
Van jouw afscheid.
Ik verwachtte haar niet,
Zonder te vragen opende ze de deur
En kwam in mijn ziel.
Ze misbruikte mijn verdriet
Mijn nostalgie.
En nu houdt ze me gezelschap.
Als ze je vertelden
Dat ze altijd bij me is,
Op elk moment,
Dan hebben ze niet gelogen.
Want als een schaduw volgt ze me,
Laat me niet alleen.
Je kende haar,
Wist alles, jij was degene die het haar vertelde.
En toen ze me alleen zag, twijfelde ze niet om misbruik te maken.
Ze kwam me zoeken.
En ze gaat aan de tafel zitten
En houdt me gezelschap bij de koffie,
En kijkt in stilte
Naar jouw foto aan de muur.
Vervolgens vraagt ze naar jou,
Of ik niet meer aan je denk.
En ze volgt me, en neemt me mee naar de kamer
En zegt dat ik moet vergeten.
En ze kruipt in bed
En ik voel haar ademhaling,
Die mijn lichaam doorkruist,
Ik voel dat ze liefde maakt met me.
Daarna zie ik haar glimlachen,
Ik denk dat ze me uitlacht;
En ze leunt naar me toe en fluistert
Dat ik jou moet vergeten.
En ze gaat aan de tafel zitten
En houdt me gezelschap bij de koffie,
En kijkt in stilte
Naar jouw foto aan de muur.
Vervolgens vraagt ze naar jou,
Of ik niet meer aan je denk.
En ze volgt me, en neemt me mee naar de kamer
En zegt dat ik moet vergeten.
En ze kruipt in bed
En ik voel haar ademhaling,
Die mijn lichaam doorkruist,
Ik voel dat ze liefde maakt met me.
En vandaag dat ik je ontmoet,
En je me bekent dat je me wilt,
Dat je me nog steeds mist.
En je vraagt wie zij is
Die me vandaag gezelschap houdt.
Je kent haar,
Zij is......de eenzaamheid.