Me volvieron a hablar a ella
Me volvieron a hablar de ella y mi mente sin darme cuenta volvió al lugar
Donde nos prometimos tanto, donde amamos hasta el cansancio
Sin sospechar, que iba a acabar
Me volvieron a hablar de ella, me contaron que sigue bella como una flor
Que en las noches cuando se acuesta, ve mi fotografía y piensa
Que he sido yo, su gran amor
Yo, al que nada le importo lastimar aquella flor, tan radiante
Yo, yo que en honor a la verdad, no he dejado de quererla ni un instante
Sufro … Sufro … cuanto sufro … sufro
Lloro … Y es q añoro
Sus besos, su cuerpo, sus gestos
Sufro … sufro ...
Me volvieron a hablar de ella y esa noche al cerrar la puerta rompí a llorar
Me sentí nuevamente de ella, su recuerdo quedo en mis venas
Y al despertar, la quise mas
Yo, al que nada le importo lastimar aquella flor, tan radiante
Yo, yo que en honor a la verdad, no he dejado de quererla ni un instante
Sufro … sufro … cuanto sufro … sufro
Lloro … y es q añoro
Sus besos, su cuerpo, sus gestos
Sufro … sufro … cuanto sufro
Me volvieron a hablar de ella, mi corazón la sintió tan cerca como ayer (x2)
Tan solo con mencionarla mi mente me trajo su amor de vuelta
Me volvieron a hablar de ella, mi corazón la sintió tan cerca como ayer
Sentí el dulce sabor de sus besos, sentí lo dulce de su presencia
Me volvieron a hablar de ella, mi corazón la sintió tan cerca como ayer
Y yo me consuelo en mi desvelo pensando, que ella también en mi piensa
Me volvieron a hablar de ella, mi corazón la sintió tan cerca como ayer
Su amor me persigue como sombra, yo no se por que la nombran si yo nunca la olvide
Ze spraken weer over haar
Ze spraken weer over haar en zonder dat ik het merkte, ging mijn gedachten terug naar de plek
Waar we zoveel beloofden, waar we hielden tot we moe waren
Zonder te vermoeden, dat het zou eindigen
Ze spraken weer over haar, ze vertelden me dat ze nog steeds mooi is als een bloem
Die 's nachts, als ze gaat slapen, mijn foto ziet en denkt
Dat ik haar grote liefde ben geweest
Ik, die niets gaf om die bloem te kwetsen, zo stralend
Ik, ik die in eer van de waarheid, haar geen moment ben vergeten
Ik lijd ... ik lijd ... hoeveel ik lijd ... ik lijd
Ik huil ... en ik verlang
Naar haar kussen, haar lichaam, haar gebaren
Ik lijd ... ik lijd ...
Ze spraken weer over haar en die nacht, toen ik de deur dichtdeed, begon ik te huilen
Ik voelde me weer bij haar, haar herinnering zat in mijn aderen
En toen ik wakker werd, hield ik nog meer van haar
Ik, die niets gaf om die bloem te kwetsen, zo stralend
Ik, ik die in eer van de waarheid, haar geen moment ben vergeten
Ik lijd ... ik lijd ... hoeveel ik lijd ... ik lijd
Ik huil ... en ik verlang
Naar haar kussen, haar lichaam, haar gebaren
Ik lijd ... ik lijd ... hoeveel ik lijd
Ze spraken weer over haar, mijn hart voelde haar zo dichtbij als gisteren (x2)
Slechts door haar te noemen, bracht mijn geest haar liefde terug
Ze spraken weer over haar, mijn hart voelde haar zo dichtbij als gisteren
Ik voelde de zoete smaak van haar kussen, ik voelde de zoetheid van haar aanwezigheid
Ze spraken weer over haar, mijn hart voelde haar zo dichtbij als gisteren
En ik troost mezelf in mijn wakker zijn, denkend, dat zij ook aan mij denkt
Ze spraken weer over haar, mijn hart voelde haar zo dichtbij als gisteren
Haar liefde achtervolgt me als een schaduw, ik weet niet waarom ze haar noemen als ik haar nooit ben vergeten