El Silbon
Su nombre
Hace temblar
Al mas pintao
De la llanura
Y así
Atormenta la calma
En las ocuras
Noches de lluvia
En los dias de mayo
En el llano aparece una horrible vision
En los dias de mayo
En el llano aparece el terrible silbon
Persigue
Y aterroriza
Por los caminos
De la sabana
Quiere
Gente inocente
Para de tajo
Arrancarles el alma
En los dias de mayo
En el llano aparece una horrible vision
En los dias de mayo
En el llano aparece el terrible silbon
Y nos cuenta la leyenda
Que el silbon mato a su padre
Para devorarselo
Y que maldito por la madre
Fue condenado eternamente
A sufrir, a vagar, apenar
Lleva
Sobre su espalda
Como penitencia
Los huesos del viejo
Y deja
Escuchar su silvido
Que es el lamento
De su tormento
En los dias de mayo
En el llano aparece una horrible vision
En los dias de mayo
En el llano aparece el terrible silbon
De Silbon
Zijn naam
Laat de sterkste
In de vlakte
Trillen van angst
En zo
Tortureert hij de rust
In de donkere
Nachten van regen
In de dagen van mei
Verschijnt er een vreselijke visie in de vlakte
In de dagen van mei
Verschijnt de verschrikkelijke silbon
Hij jaagt
En terroriseert
Over de paden
Van de savanne
Hij wil
Onschuldige mensen
Om hen met één klap
Hun ziel te ontnemen
In de dagen van mei
Verschijnt er een vreselijke visie in de vlakte
In de dagen van mei
Verschijnt de verschrikkelijke silbon
En de legende vertelt ons
Dat de silbon zijn vader doodde
Om hem op te eten
En dat hij door zijn moeder vervloekt
Voor altijd werd veroordeeld
Om te lijden, te zwerven, te treuren
Hij draagt
Op zijn rug
Als boetedoening
De botten van de oude
En laat
Zijn gefluit horen
Dat is de klaagzang
Van zijn kwelling
In de dagen van mei
Verschijnt er een vreselijke visie in de vlakte
In de dagen van mei
Verschijnt de verschrikkelijke silbon