395px

Tiempo Pasado

Gilyto

Kel Tempu

Kel tempu djabai djabai djabai
Ogi nu sta li nu sta vive so
ku sperança
Kel tempu djabai djabai djabai
Ogi nu sta li nu sta vive so
ku sodadi


Ami xintadu na podjal
N'ta djobi pôr di sol
N'ta pensa na passadu
N'todja vida discompasadu


Na infancia nu ka tinha rikeza
Mas nu tinha morabeza
Nu ta viveba vida facil
Na batukada di tamboril


Nos distinu lebanu nu sipara
Mãe terra ka tinha kabu pára
Lisboa-Roterdam foi nos distinu
Pa nu ka fika sem insinu
Hogi nu sta grandi
Vítimos di tempu ki dja passa
Nu sta vive so ku sodadi
Di kel tempu ki dja passa


Côro:


Kel tempu djabai djabai djabai
Ogi nu sta li nu sta vive so ku sperança
Kel tempu djabai djabai djabai
Ogi nu sta li nu sta vive so ku lembrança (sodadi )


Ami xintadu na podjal
N'ta djobi por di sol
N'ta lembra na passadu
N'todja vida discompasadu


Na infancia nu ka tinha rikeza
Mas nu tinha morabeza
Nu ta viveba vida facil
Na batucada di tanboril


N'teni sodadi nhja identidadi
Sodadi nha irmondadi
Sodadi nha raiz
Undi kin ta vive mas feliz


Ami n'ka nega tempu di gosi
Nen'ka nega vida di gosi
Mas nu sta vive num kontra tempu
Sem nu da konta di tempu

Tiempo Pasado

Tiempo pasado, pasado, pasado
Hoy no estamos aquí, no vivimos con esperanza
Tiempo pasado, pasado, pasado
Hoy no estamos aquí, no vivimos con añoranza

Me siento perdido en el camino
Mirando hacia el sol
Pensando en el pasado
Una vida siempre descompasada

En la infancia no teníamos riqueza
Pero teníamos nobleza
Vivíamos una vida sencilla
En el ritmo del tamboril

Nuestra tierra nos separaba
La madre tierra no tenía fronteras
Lisboa-Rotterdam fue nuestro destino
Para no quedarnos sin rumbo
Hoy estamos grandes
Víctimas del tiempo que ya pasó
Vivimos solo con añoranza
Del tiempo que ya pasó

Coro:

Tiempo pasado, pasado, pasado
Hoy no estamos aquí, solo con esperanza
Tiempo pasado, pasado, pasado
Hoy no estamos aquí, solo con recuerdos (añoranza)

Me siento perdido en el camino
Mirando hacia el sol
Recordando el pasado
Una vida siempre descompasada

En la infancia no teníamos riqueza
Pero teníamos nobleza
Vivíamos una vida sencilla
En el ritmo del tamboril

Echo de menos mi identidad
Echo de menos a mis hermanos
Echo de menos mis raíces
Donde se vive más feliz

No niego el tiempo de disfrutar
Ni niego la vida de disfrutar
Pero vivimos en contra del tiempo
Sin siquiera dar cuenta del tiempo

Escrita por: