La Cura Per Me
Dentro la mano una carezza sul viso
Senz’anima questo sorriso
Che hai cercato, che hai cercato
Più ti avvicini e più io mi allontano
E i ricordi se ne vanno piano
Su e giù come un ascensore
Ogni mia stupida emozione
E no, non cambierà
Dirti una bugia o la verità
Per me fare una follia è come la normalità
Non so più quante volte ti ho cercato
Per quegli occhi, per quegli occhi che fanno da luna
Non so più quante notti ti ho aspettato
Per finire a ingoiare tutta la paura
Di rimanere sola
In questa stanza buia
Solo tu sei la cura per me
Tutto passa
Ma scordarti non so ancora come si faccia
Qualcosa lo dovevo rovinare
Nascondo una lacrima nel mare, ferito
Voglio andare avanti all’infinito
Trovarti dentro gli occhi di un cane smarrito
E no, non cambierà
Dirti una bugia o la verità
Per me fare una follia è come la normalità
Non so più quante volte ti ho cercato
Per quegli occhi, per quegli occhi che fanno da luna
Non so più quante notti ti ho aspettato
Per finire a ingoiare tutta la paura
Di rimanere sola
In questa stanza buia
Solo tu sei la cura per me
No che non ho voglia
Non ho voglia di rincorrerti
Seguire la tua ombra e salire fino sugli alberi
Guardando il cielo sapendo che lo stai guardando
Ora anche tu
Per me sei la luna
Per me sei la cura
Per me sei avventura
Ma non sei nessuno
Spengo la paura
Di rimanere sola
Per quegli occhi
Per quegli occhi che fanno da luna
Non so più quante notti ho aspettato
Per finire a ingoiare tutta la paura
Di rimanere sola
In questa stanza buia
Non sarò mai più sola
Per me
De Genezing Voor Mij
In mijn hand een streling op je gezicht
Zonder ziel is deze glimlach
Die je zocht, die je zocht
Hoe dichterbij je komt, hoe verder ik me verwijder
En de herinneringen verdwijnen langzaam
Op en neer als een lift
Elke domme emotie van mij
En nee, dat zal niet veranderen
Je een leugen vertellen of de waarheid
Voor mij is het doen van een gekke daad als de normaalste zaak
Ik weet niet meer hoe vaak ik je heb gezocht
Voor die ogen, voor die ogen die als de maan zijn
Ik weet niet meer hoe vaak ik op je heb gewacht
Om uiteindelijk al mijn angst door te slikken
Om alleen te blijven
In deze donkere kamer
Jij bent de enige cure voor mij
Alles gaat voorbij
Maar vergeten hoe dat moet, dat weet ik nog niet
Ik moest iets wel verpesten
Ik verberg een traan in de zee, gewond
Ik wil eindeloos verder gaan
Jou vinden in de ogen van een verdwaalde hond
En nee, dat zal niet veranderen
Je een leugen vertellen of de waarheid
Voor mij is het doen van een gekke daad als de normaalste zaak
Ik weet niet meer hoe vaak ik je heb gezocht
Voor die ogen, voor die ogen die als de maan zijn
Ik weet niet meer hoe vaak ik op je heb gewacht
Om uiteindelijk al mijn angst door te slikken
Om alleen te blijven
In deze donkere kamer
Jij bent de enige cure voor mij
Nee, ik heb geen zin
Ik heb geen zin om je achterna te rennen
Je schaduw te volgen en tot in de bomen te klimmen
De lucht in kijken wetende dat jij ook kijkt
Nu ook jij
Voor mij ben je de maan
Voor mij ben je de cure
Voor mij ben je avontuur
Maar je bent niemand
Ik blus de angst
Om alleen te blijven
Voor die ogen
Voor die ogen die als de maan zijn
Ik weet niet meer hoe vaak ik heb gewacht
Om uiteindelijk al mijn angst door te slikken
Om alleen te blijven
In deze donkere kamer
Ik zal nooit meer alleen zijn
Voor mij