Yesterday, When I Was Young
Yesterday, when I was young
The taste of life was sweet
Like rain upon my tongue
I teased at life as if
It were a foolish game
The way an evening breeze
Would tease a candle flame
The thousand dreams I dreamed
The splendid things I planned
I always built to last
On weak and shifting sand
I lived by night and shunned
The naked light of day
And only now I see
How the years have ran away
Yesterday, when I was young
There were so many songs
That waited to be sung
So many wild pleasures
That lay in store for me
And so much pain my dazzled eyes refused to see
I ran so fast that time
And youth at last ran out
And I never stopped to think
What life was all about
And every conversation
That I can recall
Concerns itself with me
And nothing else at all
Yesterday, the Moon was blue
And every crazy day
Brought something new to do
And I used my magic age
As if it were a wand
And never saw the waste
And emptiness beyond
The game of love I played
With arrogance and pride
And every flame I lit
So quickly, quickly died
The friends I made all seemed
Somehow to drift away
And only I am left
On stage to end the play
Yesterday, when I was young
There were so many songs
That waited to be sung
So many wild pleasures
That lay in store for me
And so much pain my dazzled eyes refused to see
There are so many songs in me that won't be sung
Was I feel the bitter taste
Of tears upon my tongue
And the time has come for me
To pay for yesterday
When I was young
Gisteren, toen ik jong was
Gisteren, toen ik jong was
Was de smaak van het leven zoet
Als regen op mijn tong
Ik plagerde het leven alsof
Het een dwaas spel was
Zoals een avondbries
Een kaarsvlam plagerig aanraakt
De duizend dromen die ik droomde
De schitterende dingen die ik plande
Ik bouwde altijd om te blijven
Op zwak en verschuivend zand
Ik leefde 's nachts en vermeed
Het blote licht van de dag
En pas nu zie ik
Hoe de jaren zijn weggesneld
Gisteren, toen ik jong was
Waren er zoveel liedjes
Die wachtten om gezongen te worden
Zoveel wilde geneugten
Die voor mij in het verschiet lagen
En zoveel pijn die mijn verblufte ogen weigerden te zien
Ik rende zo snel dat de tijd
En de jeugd uiteindelijk opraakte
En ik stopte nooit om na te denken
Waar het leven om draaide
En elk gesprek
Dat ik me kan herinneren
Gaat alleen over mij
En verder helemaal niets
Gisteren was de maan blauw
En elke gekke dag
Bracht iets nieuws om te doen
En ik gebruikte mijn magische leeftijd
Alsof het een toverstok was
En zag nooit de verspilling
En leegte daarachter
Het spel van de liefde dat ik speelde
Met arrogantie en trots
En elke vlam die ik aanstak
Stierf zo snel, zo snel
De vrienden die ik maakte leken
Op de een of andere manier weg te drijven
En alleen ik ben over
Op het podium om het stuk te beëindigen
Gisteren, toen ik jong was
Waren er zoveel liedjes
Die wachtten om gezongen te worden
Zoveel wilde geneugten
Die voor mij in het verschiet lagen
En zoveel pijn die mijn verblufte ogen weigerden te zien
Er zijn zoveel liedjes in mij die niet gezongen zullen worden
Voel ik de bittere smaak
Van tranen op mijn tong
En de tijd is gekomen voor mij
Om te betalen voor gisteren
Toen ik jong was