Om kvelden når det mørkner
Om kvelden når det mørkner og alle går til ro
da stenger jeg for stall og for låve.
Og spurvene de netter seg i hvert sitt lille bo.
da går vel også du til din kove.
Men siden vet jeg ikke at få tiden til å gå,
for i de lange netter da lenges jeg så.
Da har jeg ikke sinne til at sove.
Nu står du foran speilet og kjemmer ditt hår
så sort og så alvorlig er ditt øye.
Da banker vel ditt hjerte, men hvorfor det slår
det vet du ennu ikke så nøye.
For ennu har vel ingen fått komme deg nær.
Men over stolen henger dine fattige klær,
ditt skjørt og dine strømper og din trøye.
Det mørkner over veien og høsten stunder til,
og tåken den tetner over enge.
På stierne i skogen har mangen en gått vill,
og stjernene de stiger så strenge.
Men kan du ikke kommer i aften lille venn,
så send et bud og si meg når kommer du igjen.
Jeg har ikke sett deg på så lenge.
Als het 's avonds donker wordt
Als het 's avonds donker wordt en iedereen gaat slapen,
sluit ik de stal en de schuur af.
En de mussen nestelen zich in hun kleine huisjes.
Dan ga jij ook wel naar je bed.
Maar daarna weet ik niet hoe ik de tijd moet doden,
want in de lange nachten verlang ik zo.
Dan heb ik geen rust om te slapen.
Nu sta je voor de spiegel en kam je je haar,
zo zwart en zo ernstig is je blik.
Je hart klopt vast, maar waarom het slaat,
dat weet je nog niet zo goed.
Want nog heeft niemand je echt dichtbij kunnen komen.
Maar over de stoel hangen je arme kleren,
jouw rok en je kousen en je trui.
Het wordt donker over de weg en de herfst komt eraan,
en de mist wordt dik over de velden.
Op de paden in het bos is velen verdwaald,
en de sterren stijgen zo streng.
Maar als je vanavond niet kunt komen, lieve vriend,
stuur dan een bericht en laat me weten wanneer je weer komt.
Ik heb je zo lang niet gezien.