Psicofonía
Desde que ya no está
El no descansa en paz
Su alma llora llora
Él no se conforma con la soledad
Desde que ya no está
Él empezó a vagar
Su alma penitente
Sin opción a muerte por la eternidad
Se conocieron en un frío diciembre
Tres años atrás
Él quería asustarla por el ventanal
Ella lo asusto cuando le sonrió
Él miró sus ojos y cayó en su fondo
Hasta su corazón
Ella es una loca, loca, perdida
Él adora su alma herida
Y se amaron bailando sin tiempos
Psicofonías que él cantaba en el viento
Ella es una loca, loca, perdida
Él se aparece en fuego y policromías
El fantasma y la loca se quieren casar
El padre de ella no lo quiere aceptar
Más una maldición
Lo ata en la mansión
Por eso él canta, canta y el viento se lleva
Su lamentación
Si pones atención
Escucharás su voz
Y seguro que ella ya en su blanca celda
Baila psicofonías de amor
Ella es una loca, loca, perdida
Él adora su alma herida
Y se amaron bailando sin tiempos
Psicofonías que él cantaba en el viento
Ella es una loca, loca, perdida
Él se aparece en fuego y policromías
El fantasma y la loca se quieren casar
El padre de ella no lo quiere aceptar
Ella es una loca, loca, perdida
Él la adora, ella nunca lo olvida
Pues la envuelve con psicofonías
Los muertos nos hablan
Algunos nos aman
Psychofonie
Sinds hij er niet meer is
Vindt hij geen rust in de nacht
Zijn ziel huilt, huilt
Hij kan zich niet neerleggen bij de eenzaamheid
Sinds hij er niet meer is
Begon hij te zwerven
Zijn boetedoening ziel
Zonder kans op de dood voor de eeuwigheid
Ze ontmoetten elkaar in een koude december
Drie jaar geleden
Hij wilde haar laten schrikken door het raam
Zij schrok hem toen ze glimlachte
Hij keek in haar ogen en viel in de diepte
Tot in zijn hart
Zij is een gekke, gekke, verloren
Hij aanbidt haar gewonde ziel
En ze hielden van elkaar dansend zonder tijd
Psychofonieën die hij zong in de wind
Zij is een gekke, gekke, verloren
Hij verschijnt in vuur en kleuren
De geest en de gekke willen trouwen
Haar vader wil het niet accepteren
Maar een vloek
Bindt hem aan het landhuis
Daarom zingt hij, zingt en de wind neemt
Zijn klaagzang mee
Als je goed luistert
Zul je zijn stem horen
En zeker danst zij al in haar witte cel
Psychofonieën van liefde
Zij is een gekke, gekke, verloren
Hij aanbidt haar gewonde ziel
En ze hielden van elkaar dansend zonder tijd
Psychofonieën die hij zong in de wind
Zij is een gekke, gekke, verloren
Hij verschijnt in vuur en kleuren
De geest en de gekke willen trouwen
Haar vader wil het niet accepteren
Zij is een gekke, gekke, verloren
Hij aanbidt haar, zij vergeet hem nooit
Want ze omhult haar met psychofonieën
De doden spreken tot ons
Sommigen houden van ons