Ako je Bog dozvoli
Jutro, pola sest
Sve zvezde sa neba beze
A moje ladje pod vodom leze vec sat
Da mi je znati
Gde izviru tvoje senke, sto po sobi gledam
I moram da se predam
jer u svemu samo vidim tebe
Ako je Bog dozvolio da me za srce ugrizes
i da me probas
Ko te je iz mojih misli pustio
da po sobi hodas
Nema grada
koji moze da me sakrije od tvoga lica
Nema jeseni bez ptica selica
Si Dios lo permite
Mañana, media seis
Todas las estrellas huyen del cielo
Y mis barcos yacen bajo el agua desde hace una hora
Me gustaría saber
dónde nacen tus sombras, las que veo por la habitación
Y debo rendirme
porque en todo solo veo tu presencia
Si Dios lo permite que me muerdas el corazón
y me pruebes
¿Quién te dejó entrar en mis pensamientos
para caminar por la habitación?
No hay ciudad
que pueda esconderme de tu rostro
No hay otoño sin aves migratorias