A Nos Actes Manqués
A tous mes loupés, mes ratés, mes vrais soleils
Tous les chemins qui me sont passés à côté
A tous mes bateaux manqués, mes mauvais sommeils
A tous ceux que je n'ai pas été
Aux malentendus, aux mensonges, à nos silences
A tous ces moments que j'avais cru partager
Aux phrases qu'on dit trop vite et sans qu'on les pense
A celles que je n'ai pas osées
A nos actes manqués
Aux années perdues à tenter de ressembler
A tous les murs que je n'aurais pas su briser
A tout c'que j'ai pas vu tout près, juste à côté
Tout c'que j'aurais mieux fait d'ignorer
Au monde, à ses douleurs qui ne me touchent plus
Aux notes, aux solos que je n'ai pas inventés
Tous ces mots que d'autres ont fait rimer et qui me tuent
Comme autant d'enfants jamais portés
A nos actes manqués
Aux amours échouées de s'être trop aimé
Visages et dentelles croisés justes frôlés
Aux trahisons que j'ai pas vraiment regrettées
Aux vivants qu'il aurait fallu tuer
A tout ce qui nous arrive enfin, mais trop tard
A tous les masques qu'il aura fallu porter
A nos faiblesses, à nos oublis, nos désespoirs
Aux peurs impossibles à échanger
A nos actes manqués
Aan Onze Gemiste Kansen
Aan al mijn gemiste kansen, mijn mislukkingen, mijn echte zonnen
Alle wegen die aan me voorbij zijn gegaan
Aan al mijn gemiste boten, mijn slechte nachten
Aan al diegenen die ik niet ben geweest
Aan de misverstanden, de leugens, aan onze stiltes
Aan al die momenten die ik dacht te delen
Aan de zinnen die we te snel zeggen zonder erover na te denken
Aan diegenen die ik niet durfde te zeggen
Aan onze gemiste kansen
Aan de verloren jaren waarin ik probeerde te lijken
Aan alle muren die ik niet heb kunnen doorbreken
Aan alles wat ik niet heb gezien, zo dichtbij, gewoon naast me
Alles wat ik beter had kunnen negeren
Aan de wereld, aan de pijn die me niet meer raakt
Aan de noten, aan de solo's die ik niet heb uitgevonden
Al die woorden die anderen hebben laten rijmen en die me doden
Als zoveel kinderen die nooit zijn geboren
Aan onze gemiste kansen
Aan de mislukte liefdes omdat we te veel van elkaar hielden
Gezichten en kantjes die we net hebben aangeraakt
Aan de verraad die ik niet echt heb betreurd
Aan de levenden die we hadden moeten doden
Aan alles wat ons eindelijk overkomt, maar te laat
Aan alle maskers die we moesten dragen
Aan onze zwaktes, aan onze vergetenheden, onze wanhoop
Aan de angsten die onmogelijk te ruilen zijn
Aan onze gemiste kansen
Escrita por: Jean-Jacques Goldman