Desconocido
Y me llamas de amigo
Cuando mi cabeza sobre tu pecho
No ha vuelto a estar recostada
Cuando a menudo nos sacude el miedo
Cuando he perdido tu espalda
Cuando encontramos solo vacio
Mi amigo
Y me llamas de amigo
Con un hilillo de voz
O una sonrisa nerviosa
Que da a entender tu desgana
Con un vulgar apreton
De unas manos siempre sudadas
Mi amigo
Y me llamas de amigo
Si hemos arriado nuestra bandera
Capitanes de quince años que fuimos
Para ser ahora dos desconocidos
No me llames de amigo
Si me vas a dejar dolido
Mi amigo
Onbekende
En je noemt me je vriend
Als mijn hoofd niet meer op je borst ligt
En niet meer is teruggekeerd
Als de angst ons vaak overvalt
Als ik je steun ben kwijtgeraakt
Als we alleen leegte vinden
Mijn vriend
En je noemt me je vriend
Met een zwakke stem
Of een nerveuze glimlach
Die je desinteresse verraadt
Met een vulgaire greep
Van altijd zweterige handen
Mijn vriend
En je noemt me je vriend
Als we onze vlag hebben neergehaald
Kapiteins van vijftien jaar die we waren
Om nu twee onbekenden te zijn
Noem me geen vriend
Als je me pijn gaat doen
Mijn vriend
Escrita por: Teo Cardalda, Germán Coppini