La reclusa
Y si así fuera
Daría la vida
Por un solo abrazo
Una sonrisa perdida
Nos fundiremos
Los dos en un cuerpo
Sellando ante todos
Nuestro amor eterno
Caballero
Hay que cerrar
Pórtese conmigo
Fiéme otra más
Está bien por esta noche váyase ahora a descansar
Yo por Orco te maldigo o me estás echando del local
Tiene a una mujer en casa esperando verle llegar
Mala esposa es la que ni a su marido deja acercar
Y así todas las noches
Desafiando al santísimo
Entre arcadas de lo bebido
Y convulsiones nerviosas
La misma jodida esquina
Donde amontonan las bolsas
Que recogen hombres de otro mundo
Siendo solo el único testigo
Meto los faldones en el pantalón
Me aliso el cabello, tarareo una canción
El colegio de la cría, el alquiler del televisor
Hace tanto tiempo que no hacemos el amor
No será que se lo hace con otro
Ese mismo a quién el otro día
Puso la mejor de sus sonrisas
Mientras de rabia yo me contenía
Que ha quedado de ese amor jurado
Te querré siempre mientras vivas
Antes de escupirme tirano
Y recluirme por siempre en olvido
A oscuras tanteo por la habitación
Llegando hasta el lecho guiado por su respiración
Un cuerpo desnudo alimenta una pasión
Un rostro marchito falto de expresión
Clava cruelmente sus uñas en mi mejilla
Grita y jadea como una poseida
La abofeteo hasta dejarla rendida
Deshecha en lágrimas no aplaca mi ira
Que ha quedado de ese amor jurado
Te querré siempre mientras vivas
Antes de escupirme tirano
Y recluirme por siempre en olvido
De Gevangene
En als het zo was
Zou ik mijn leven geven
Voor een enkele omhelzing
Een verloren glimlach
We zullen samensmelten
Twee in één lichaam
Voor iedereen verzegelen
Onze eeuwige liefde
Dame
We moeten afsluiten
Gedraag je bij mij
Vertrouw me nog een keer
Het is goed, voor vanavond ga nu maar rusten
Ik vervloek je of je zet me buiten
Je hebt een vrouw thuis die wacht tot je terugkomt
Slechte vrouw is degene die haar man niet laat naderen
En zo elke nacht
Uitdagend de heilige
Tussen kots van wat gedronken is
En zenuwachtige convulsies
Dezelfde verdomde hoek
Waar ze de zakken opstapelen
Die mannen van een andere wereld ophalen
En ik ben de enige getuige
Ik steek mijn jasje in mijn broek
Ik strijk mijn haar glad, neurie een lied
De school van het kind, de huur van de televisie
Het is zo lang geleden dat we de liefde bedreven
Zou het kunnen dat ze het met een ander doet
Diezelfde met wie ze laatst
De mooiste van haar glimlachen gaf
Terwijl ik me in woede inhield
Wat is er over van die gezworen liefde
Ik zal je altijd liefhebben zolang je leeft
Voordat je me als een tiran bespuwt
En me voor altijd in de vergetelheid opsluit
In het donker tast ik door de kamer
Bereik het bed geleid door haar ademhaling
Een naakt lichaam voedt een passie
Een verwelkt gezicht zonder expressie
Ze steekt wreed haar nagels in mijn wang
Schreeuwt en hijgt als een bezetene
Ik sla haar tot ze zich overgeeft
Verscheurd in tranen stillen mijn woede niet
Wat is er over van die gezworen liefde
Ik zal je altijd liefhebben zolang je leeft
Voordat je me als een tiran bespuwt
En me voor altijd in de vergetelheid opsluit