La Piedrita
La piedrita que me diste
Hoy se ha puesto un poco triste
Porque ya no está a tu lado
De mi cuello ha colgado
La piedrita que me diste
También me ha hecho poner triste
La nostalgia me ha ganado
Y mi mundo ha congelado
Y no sé qué
Que me paso
Porque acepte de nuevo en mí
Partirme en dos
Hay recuerdos en mi vida
Que aún no hayan la salida
Aún tengo la ilusión mirarte
Y me hace raro extrañarte
Y yo sé que
Sin ton ni son
Me siento un poco frío
Solo con vos
Y no sé qué pasará, después
Cuando ahora si me odies de una vez
Cuando no aceptes salir por un café
Y ya no haya otro excusa en mi mente
Cuando ni a tu historia pueda responder
Y vea escribirte con palabras sinceras, ¿lo ves?
Pero así es, vivir la vida de una vez
Pensando en ti una y otra vez
Y no sé qué pasará, después
Cuando ahora si me odies de una vez
Cuando no aceptes salir por un café
Y ya no haya otro excusa en mi mente
Cuando ni a tu historia pueda responder
Y de escribirte con palabras sinceras, ¿lo ves?
Pero así es, vivir la vida de una vez
Pensando en ti una y otra vez
De Steentjes
Het steentje dat je me gaf
Is vandaag een beetje treurig
Omdat het niet meer aan je zijde is
Aan mijn nek heeft het gehangen
Het steentje dat je me gaf
Heeft me ook verdrietig gemaakt
De nostalgie heeft me overwonnen
En mijn wereld is bevroren
En ik weet niet wat
Er met me aan de hand is
Omdat ik het weer heb geaccepteerd
Om in tweeën te breken
Er zijn herinneringen in mijn leven
Die nog geen uitweg hebben gevonden
Ik heb nog steeds de hoop je te zien
En het voelt vreemd om je te missen
En ik weet dat
Zonder reden
Ik me een beetje koud voel
Alleen met jou
En ik weet niet wat er daarna zal gebeuren
Wanneer je me nu echt haat
Wanneer je niet meer accepteert om voor een koffie te gaan
En er geen andere excuses meer in mijn hoofd zijn
Wanneer ik niet eens op je verhaal kan reageren
En je met oprechte woorden schrijf, zie je dat?
Maar zo is het, het leven eens leven
Denkend aan jou keer op keer
En ik weet niet wat er daarna zal gebeuren
Wanneer je me nu echt haat
Wanneer je niet meer accepteert om voor een koffie te gaan
En er geen andere excuses meer in mijn hoofd zijn
Wanneer ik niet eens op je verhaal kan reageren
En je met oprechte woorden schrijf, zie je dat?
Maar zo is het, het leven eens leven
Denkend aan jou keer op keer