Oxigen
M´agradaria trobarme dins l´aire,
que respires per un moment.
M´agradaria trapitja a terra,
en ferm i tu al meu costat.
El meu reflexe dins dels teus ulls
vuits com aparadors,
i el silenci ens trenca,
m´agradaria poder fer-ho millor,
i rebotu,
i no et trobu,
a prop.
Tu sempre has esperat
alguna senyal observan rera la finestra.
Yo no et puc ensenyar
els colors del mar al teu davan,
tens la porta oberta.
Vuldria dirte tantes coses,
pero per a mi mai tens un moment,
per segeixo els nostres somnis,
i a tu tes indiferent.
Tantes mentides i tantes histories,
i sembla que no saps qui soc,
i el silenci ens trenca
m´agradaria, ser molt millor,
i no et trobu,
en lloc.
Tu sempre has espertat,
alguna senyal observan rera la finestra.
Yo no et puc ensenyar,
els colors del mar al teu davan,
tens la porta oberta.
He recordat el vell far de 8 braços,
no vem dormir, vem parlar, fins veure el sol.
On puc trobar,
un nou camí,
fent els teus passos.
Vull un altre nit,
per poder dir tot el que sento.
Tu sempre has esperat,
alguna senyal observan rera la finestra.
Yo no et puc ensenyar,
els colors del mar al teu davan,
tens la porta oberta.
Zuurstof
Ik zou willen zweven in de lucht,
die je even voelt.
Ik zou willen lopen op de grond,
stevig, en jij naast me.
Mijn spiegelbeeld in jouw ogen
leeg als etalages,
en de stilte breekt ons,
ik zou willen dat het beter kon,
en het weerkaatst,
en ik vind je niet,
dichtbij.
Jij hebt altijd gewacht
op een teken, kijkend door het raam.
Ik kan je niet leren
de kleuren van de zee voor je,
je hebt de deur open.
Ik zou je zoveel willen zeggen,
maar voor mij heb je nooit een moment,
als ik onze dromen volg,
en jij lijkt onverschillig.
Zovele leugens en zoveel verhalen,
en het lijkt alsof je niet weet wie ik ben,
en de stilte breekt ons,
ik zou willen, veel beter zijn,
en ik vind je niet,
ergens.
Jij hebt altijd gewacht,
op een teken, kijkend door het raam.
Ik kan je niet leren,
de kleuren van de zee voor je,
je hebt de deur open.
Ik herinnerde me de oude vuurtoren met 8 armen,
we hebben niet geslapen, we hebben gesproken, tot de zon opkwam.
Waar kan ik vinden,
een nieuw pad,
in jouw voetsporen.
Ik wil een andere nacht,
om alles te kunnen zeggen wat ik voel.
Jij hebt altijd gewacht,
op een teken, kijkend door het raam.
Ik kan je niet leren,
de kleuren van de zee voor je,
je hebt de deur open.