La Cumparsita
¡Con permiso... soy el Tango...!
yo soy el tango que llega por las calles del recuerdo,
donde nací ni me acuerdo
en una esquina cualquiera una luna arrabalera y un bandoneón son testigos
yo soy el tango argentino, donde guste y cuando quiera!
Por la calle El Porteñito
entre El Choclo y La Payanca
un servidor se abrió cancha
al compás de un organito
y a la luz de un farolito
escondido entre glicinas
en el atrio de una esquina
una noche de verano
me apadrinó El Entrerriano
con La Morocha Argentina...!
Soy tribuna popular
que ante el empate, se agranda,
y soy lujo a cuatro bandas
sobre el paño del billar
soy grito de: "No vá más..."
que en la "Rula" nos conmueve...
y soy ese "Ancar de nueve"
que hasta los "secos" miramos
y soy Jara y Leguisamo
peleando un bandera verde...!
Soy guitarra milonguera
y Corrientes y Esmeralda
soy luna sobre la espalda
encorvada, del linyera,
soy mantel de Nochebuena,
y baile de Carnaval
soy silencio de yerbal
bajo el cielo Misionero,
soy silbido de boyero
y asfalto de diagonal...!
Tengo esa dulce tristeza
de todos los que sentimos
por eso... el Tango Argentino
es un canto de terneza
que se baila... con pereza...
y se escucha... recordando
mientras llega acariciando
las puertas del corazón
el gemir del bandoneón
de Pichuco, rezongando...!
Soy columna mercurial
de la emoción ciudadana
soy Avenida Quintana
y baldío de arrabal
nockaut en el Luna Park
penal en el travesaño
soy La París y el estaño
soy bandoneón y organito
soy dibujo de Lotito
gorrión de plaza y canario...!
Señores...me llamo Tango!
yo soy el tango que llega por las calles del recuerdo,
donde nací ni me acuerdo
en una esquina cualquiera una luna arrabalera y un bandoneón son testigos
yo soy el tango argentino, donde guste y cuando quiera!
De Cumparsita
Met toestemming... ik ben de Tango...!
ik ben de tango die door de straten van de herinnering komt,
daar ik geboren ben, weet ik niet meer
op een willekeurige hoek, een zilveren maan en een bandoneón zijn getuigen
ik ben de Argentijnse tango, waar en wanneer je maar wilt!
Op de straat El Porteñito
tussen El Choclo en La Payanca
ben ik een bediende die ruimte maakte
op de maat van een orgeltje
en bij het licht van een lampje
verscholen tussen glycinebloemen
in de voorgevel van een hoek
op een zomernacht
nam El Entrerriano mij onder zijn hoede
met La Morocha Argentina...!
Ik ben het volkse tribunaal
dat bij een gelijkspel groter wordt,
en ik ben luxe op vier kanten
op de biljardtafel
en ik ben de schreeuw van: "Het gaat niet meer..."
dat ons bij de "Rula" ontroert...
en ik ben die "Ancar van negen"
dat zelfs de "secos" bekijken
en ik ben Jara en Leguisamo
vechtend voor een groene vlag...!
Ik ben de milonga-gitaar
en Corrientes en Esmeralda
ik ben de maan op de rug
gebogen, van de zwerver,
ik ben het tafelkleed van Kerstavond,
en de carnaval dans
ik ben de stilte van het kruidenveld
onder de Missionaire lucht,
ik ben het fluiten van de herder
en asfalt van de diagonale...!
Ik heb die zoete droefheid
van alle mensen die voelen
daarom... de Argentijnse Tango
is een lied van tederheid
dat wordt gedanst... met traagheid...
en wordt gehoord... terwijl we herinneren
terwijl het ons streelt
aan de deuren van het hart
de zucht van de bandoneón
de Pichuco, mopperend...!
Ik ben de kwikzuil
van de burgers emotie
ik ben de Avenida Quintana
en een braakliggend terrein van de wijk
knock-out in het Luna Park
penalty op de lat
ik ben La Parijs en het blik
ik ben bandoneón en orgeltje
ik ben de tekening van Lotito
een mus van het plein en een kanarie...!
Dames en heren... ik heet Tango!
ik ben de tango die door de straten van de herinnering komt,
daar ik geboren ben, weet ik niet meer
op een willekeurige hoek, een zilveren maan en een bandoneón zijn getuigen
ik ben de Argentijnse tango, waar en wanneer je maar wilt!