La Vie en Rose
Des yeux qui font baisser les miens
Un rire qui se perd sur sa bouche
Voilà le portrait sans retouche
De l'homme auquel j'appartiens
Quand il me prend dans ses bras
Il me parle tout bas
je vois la vie en rose
Il me dit des mots d'amour
des mots de tous le jours
Et ça m'fait quelque chose
Il est entré dans mon coeur
Une part de bonheur
Dont je connais la cause
C'est lui pour moi
Moi pour lui
dans la vie
Il me l'a dit, l'a juré pour la vie
Et dès que je l'apercois
Alors je sens en moi, mon coeur qui bat
When he takes me in his arms
and whispers love to me
everything is lovely
It's him for me and me for him
all our lives
and it's so real what I feel
this is why
Et dès que je l'apercois
Alors je sens en moi, mon coeur qui bat
la vie
La vie en rose, la vie en rose
ooooh ... la vie
La vie en rose,
La vie en rose, la vie en rose
la vie en rose, la vie en rose
la vie en rose, la vie en rose
la vie en rose, la vie en rose
Je t'aimerai pour toujours, mon amour
Het Leven in Roze
Ogen die de mijne doen neigen
Een lach die verloren gaat op zijn lippen
Hier is het portret zonder retoucheren
Van de man aan wie ik toebehoor
Wanneer hij me in zijn armen neemt
Praat hij zachtjes tegen me
Zie ik het leven in roze
Hij zegt me liefdeswoorden
Woorden van elke dag
En dat doet iets met me
Hij is binnengekomen in mijn hart
Een deel van geluk
Waarvan ik de oorzaak ken
Hij is de mijne
Ik ben de zijne
In het leven
Hij heeft het me gezegd, gezworen voor het leven
En zodra ik hem zie
Voel ik in mij, mijn hart dat klopt
Wanneer hij me in zijn armen neemt
En liefde in mijn oor fluistert
Is alles prachtig
Hij is de mijne en ik ben de zijne
Onze hele levens
En wat ik voel is zo echt
Dit is waarom
En zodra ik hem zie
Voel ik in mij, mijn hart dat klopt
Het leven
Het leven in roze, het leven in roze
ooooh ... het leven
Het leven in roze,
Het leven in roze, het leven in roze
Het leven in roze, het leven in roze
Het leven in roze, het leven in roze
Het leven in roze, het leven in roze
Ik zal altijd van je houden, mijn liefde
Escrita por: David Mack / Edith Gassion