песня мертвой воды
Небо стынет тусклым омутом меркнущей воды
Неоплаканные тени тянут руки хмурыми елями
В мертвой воде, слышишь, песня звучит
Стоном ветров, эхомдревних лесов
Тихо ступай по заросшей тропе
В темень мрачной реки, в пустоту полыньи
Глубока тоска, да темна тоска - не достать до дна
Догорит заря черною золой во туман, да лёд
В терпкой тиши пеплом, сединой мой курган укрой
Плачь за меня, песней зови в смоляной ночи
Lied van het Dode Water
De lucht koelt af als een dof moeras van vervagend water
Ongeweende schaduwen reiken met hun handen naar sombere sparren
In het dode water, hoor je, klinkt een lied
Met de zucht van de winden, echo's van oude bossen
Stap stilletjes over het overgroeide pad
In de duisternis van de sombere rivier, in de leegte van de poel
Diepe melancholie, ja donkere melancholie - het is niet te bereiken tot de bodem
De dageraad dooft als zwarte as in de mist, ja het ijs
In de wrange stilte, met as, bedek mijn graf met grijs
Huil om mij, roep met een lied in de teerachtige nacht