The Ballad Of Mary (Queen Of Scots)
My fingers touch the solid stones
Strong and cold
They keep me from home
Imprisoned like a wingless dove
Far away from the land I love
Lonely days count lonely years
I have cried a thousand tears
All that I tried to gain
Is lost the effort was in vain
At Carberry hill I lost my crown
My husband fled
My luck went down
In England's hands I fell
18 years a living hell
The Scottish crown belongs to me
Yet I'm bound I can not flee
With iron claws
England holds tight
All is lost no chance to fight
Silence
Silence Everywhere
Cold walls are my reward
Loneliness engulfs my soul
I've been true I gave my heart
Stained tears I cried
I long to be free again
To walk in peace again
Scotland cries her queen is lost
Agony's her friend again
De Ballade Van Maria (Koningin Van Schotland)
Mijn vingers raken de stevige stenen
Sterk en koud
Ze houden me weg van huis
Gevangen als een vleugelloze duif
Ver weg van het land dat ik liefheb
Eenzame dagen tellen eenzame jaren
Ik heb duizend tranen gehuild
Alles wat ik probeerde te winnen
Is verloren, de moeite was tevergeefs
Op Carberry Hill verloor ik mijn kroon
Mijn man vluchtte
Mijn geluk verdween
In Engeland's handen viel ik
18 jaar een levende hel
De Schotse kroon behoort mij
Toch ben ik gebonden, ik kan niet vluchten
Met ijzeren klauwen
Houdt Engeland me vast
Alles is verloren, geen kans om te vechten
Stilte
Stilte Overal
Koude muren zijn mijn beloning
Eenzaamheid omarmt mijn ziel
Ik ben trouw geweest, ik gaf mijn hart
Vervuilde tranen heb ik gehuild
Ik verlang ernaar weer vrij te zijn
Om weer in vrede te wandelen
Schotland huilt, haar koningin is verloren
Lijden is weer haar vriend