Declínio
Da carne fraca ao pecador
Prestes a ter que suportar
O peso de um mundo com toda pureza ferida
Das marcas da vida de dias que foram em vão
Do corte fundo, enfermo
Transparece o que foi ilusão
Solene entre gloria e perdição
Em círculos de exaustão
Procura a saída dentro de uma prisão
Quem colherá sementes por nós, se não nós mesmos?
Quem dera fosse simples aceitar o que destrói
Por anseio a coerência em breve ausência
Das marcas da vida de dias que foram em vão
Do corte fundo, enfermo
Transparece o que foi ilusão
Quem colherá sementes por nós, se não nós mesmos?
Tentar implantar o que um dia morreu
Quem colherá sementes por nós, se não nós mesmos?
Decadencia
De la carne débil al pecador
A punto de tener que soportar
El peso de un mundo con toda pureza herida
De las marcas de la vida de días que fueron en vano
Del corte profundo, enfermo
Se transparenta lo que fue ilusión
Solemne entre gloria y perdición
En círculos de agotamiento
Busca la salida dentro de una prisión
¿Quién cosechará semillas por nosotros, si no nosotros mismos?
Ojalá fuera sencillo aceptar lo que destruye
Por deseo de coherencia en breve ausencia
De las marcas de la vida de días que fueron en vano
Del corte profundo, enfermo
Se transparenta lo que fue ilusión
¿Quién cosechará semillas por nosotros, si no nosotros mismos?
Intentar implantar lo que un día murió
¿Quién cosechará semillas por nosotros, si no nosotros mismos?