Efímero
Si esta casa hablara
Diría que se siente sola
La cama sin tu compañía
Es como un party sin personas
El día ya no quiere terminarse
Porque al reloj le faltan horas
A tu lado todo era perfecto, pero ahora
Las flores nuevas se volvieron viejas
Los días claros se volvieron grises
Las nubes blancas se volvieron negras
Y los veranos se volvieron tristes
El lobo ya no aúlla en Luna llena
Y al comediante no le salen chistes
Por aquí nada ha vuelto a ser lo mismo
Desde que te fuiste
Nada es igual
Todo es tan efímero
Me alejé de ti, pero
Me sueño con borrar la historia
Y escribir de nuevo el final
Pero es tan efímero
¿Qué más hago? Dímelo
El problema no es que no te olvide
Es que no te quiero olvidar
Oh, oh, oh
No te quiero olvidar
Oh, oh, oh
No te quiero olvidar
Las flores nuevas se volvieron viejas
Los días claros se volvieron grises
Las nubes blancas se volvieron negras
Y los veranos se volvieron tristes
El lobo ya no aúlla en Luna llena
Y al comediante no le salen chistes
Por aquí nada ha vuelto a ser lo mismo
Desde que te fuiste
Nada es igual
Todo es tan efímero
Me alejé de ti, pero
Me sueño con borrar la historia
Y escribir de nuevo el final
Pero es tan efímero
¿Qué más hago? Dímelo
El problema no es que no te olvide
Es que no te quiero olvidar
Oh, oh, oh
No te quiero olvidar
Oh, oh, oh
No te quiero olvidar
Vergankelijk
Als dit huis kon praten
Zou het zeggen dat het zich eenzaam voelt
Het bed zonder jouw gezelschap
Is als een feest zonder mensen
De dag wil maar niet eindigen
Omdat de klok uren tekortkomt
Aan jouw zijde was alles perfect, maar nu
Zijn de nieuwe bloemen oud geworden
De heldere dagen zijn grijs geworden
De witte wolken zijn zwart geworden
En de zomers zijn treurig geworden
De wolf huilt niet meer bij volle maan
En de komiek kan geen grappen meer maken
Hier is niets weer hetzelfde
Sinds je weg bent
Niets is gelijk
Alles is zo vergankelijk
Ik ben van je weg gegaan, maar
Ik droom ervan het verhaal te wissen
En het einde opnieuw te schrijven
Maar het is zo vergankelijk
Wat moet ik nog meer doen? Zeg het me
Het probleem is niet dat ik je vergeet
Het is dat ik je niet wil vergeten
Oh, oh, oh
Ik wil je niet vergeten
Oh, oh, oh
Ik wil je niet vergeten
De nieuwe bloemen zijn oud geworden
De heldere dagen zijn grijs geworden
De witte wolken zijn zwart geworden
En de zomers zijn treurig geworden
De wolf huilt niet meer bij volle maan
En de komiek kan geen grappen meer maken
Hier is niets weer hetzelfde
Sinds je weg bent
Niets is gelijk
Alles is zo vergankelijk
Ik ben van je weg gegaan, maar
Ik droom ervan het verhaal te wissen
En het einde opnieuw te schrijven
Maar het is zo vergankelijk
Wat moet ik nog meer doen? Zeg het me
Het probleem is niet dat ik je vergeet
Het is dat ik je niet wil vergeten
Oh, oh, oh
Ik wil je niet vergeten
Oh, oh, oh
Ik wil je niet vergeten