Cubismo
Es extraña la manera en que ahora observo donde estoy
Y hace tiempo, mucho tiempo no reflexionaba el hoy, quizá
Mi enfoque estaba en avanzar con decisión
Sin levantar una mirada y mirar a mi alrededor sin más
Hace unos años tome una gran decisión
Emprender vuelo por caminos que parecen de ficcion, y es más
Pase por aguas pantanosas sin razón
Por la emoción que generaba el palpitar del corazón, tic-tac
La experiencia me ha ayudado no solo a progresar
Sino a ser fuerte ante problemas de vencer a Goliath
Por eso estoy donde estoy, y para el mundo yo soy
Un ser extraño, muy muy raro que me miro normal
Pero no importa quien soy, tan solo importa que soy
Lo que yo pienso que estoy siendo justo en el día de hoy
Por eso estoy donde estoy, por que soy fiel a quien soy
No soy la copia de la copia de un humano mejor
Soy extraño, esa es tu definicion
Y es un alago cuando paro y lo analiso mejor
Y es que lo que miran tus ojos nuca lo vere yo
Pero lo que miran mis ojos te lo doy en canción
Y como puedo esperar que comprendas quien soy yo
Si a veces ni siquiera yo comprendo quien soy
Yo soy la Luna y el Sol
quizá en el día este sea yo
Pero en la noche soy reflejo del brillo de quien soy
quizá por eso es que soy a veces verde limon y
a veces aquel verde selva que inspira reflexion
Cada palabra que yo arrojo en microfonos
Es una parte del presente congelado en canción
Y este ritmo es un ejemplo de la forma en que soy
Cambio como cambia el tiempo la hora de algún reloj
Como el agua cuando es hielo a veces así soy yo
Y cuando el mundo lo demanda fluyo o me evaporo
¿Como puedo saber lo que puedes tu pensar
Si un día me ves reflexivo y otro día no más?
quizás los ritmos disfrazan mi realidad
O quizás soy un fantasma con un disfraz
Porque tantos pensamientos acuden en este hogar
Llamado mente por la gente pero esta es mi realidad
yo sé que sueño demasiado incluso más al despertar
Por ello es que soy ese mago que vive lo que sueña
Por eso no quiero parar mi psicosis particular
Adoro tanto esta demencia que a adoptado mi pensar
Porque aun que el mundo luzca gris, será verde mi realidad
Soy el cubismo de picasso retratado en este rap
Cubisme
Het is vreemd hoe ik nu kijk naar waar ik ben
En lang geleden, heel lang geleden dacht ik niet na over vandaag, misschien
Mijn focus lag op vooruitgang met vastberadenheid
Zonder om me heen te kijken, gewoon verder gaan zonder meer
Een paar jaar geleden nam ik een grote beslissing
Vliegen op wegen die lijken op fictie, en meer
Ik ging door moerassige wateren zonder reden
Door de opwinding die het kloppen van mijn hart veroorzaakte, tik-tak
De ervaring heeft me geholpen niet alleen om vooruit te komen
Maar ook om sterk te zijn tegenover problemen, om Goliath te verslaan
Daarom ben ik waar ik ben, en voor de wereld ben ik
Een vreemd wezen, heel erg raar, maar ik kijk normaal
Maar het maakt niet uit wie ik ben, het gaat er alleen om dat ik ben
Wat ik denk dat ik ben, precies op deze dag
Daarom ben ik waar ik ben, omdat ik trouw ben aan wie ik ben
Ik ben niet de kopie van de kopie van een betere mens
Ik ben vreemd, dat is jouw definitie
En het is een compliment als ik stop en het beter analyseer
En het is zo dat wat jouw ogen zien, ik nooit zal zien
Maar wat mijn ogen zien, geef ik je in een lied
En hoe kan ik verwachten dat je begrijpt wie ik ben
Als ik soms zelfs niet begrijp wie ik ben
Ik ben de Maan en de Zon
Misschien ben ik overdag dit
Maar 's nachts ben ik de reflectie van de glans van wie ik ben
Misschien is dat waarom ik soms limoen groen ben en
Soms dat jungle groen dat tot reflectie inspireert
Elk woord dat ik gooi in microfoons
Is een deel van het heden bevroren in een lied
En dit ritme is een voorbeeld van hoe ik ben
Ik verander zoals het weer verandert, de tijd van een klok
Als water wanneer het ijs is, zo ben ik soms
En wanneer de wereld het vraagt, stroom ik of verdamp ik
Hoe kan ik weten wat jij denkt
Als je me de ene dag nadenkend ziet en de andere dag niet meer?
Misschien verbergen de ritmes mijn realiteit
Of misschien ben ik een geest met een kostuum
Omdat zoveel gedachten samenkomen in dit huis
Dat mensen de geest noemen, maar dit is mijn realiteit
Ik weet dat ik te veel droom, zelfs meer als ik wakker ben
Daarom ben ik die tovenaar die leeft wat hij droomt
Daarom wil ik mijn bijzondere psychose niet stoppen
Ik hou zo veel van deze waanzin die mijn denken heeft aangenomen
Want zelfs als de wereld grijs lijkt, zal mijn realiteit groen zijn
Ik ben het kubisme van Picasso, afgebeeld in deze rap