La Soledad
A veces solo quiero despertar sin más
Preocupaciones y pendientes que hay que realizar
Cada que miro al cielo observo las aves volar
Siento respiro, envidio y quiero yo esa libertad
Pero aunque quiero, aún no puedo despegar mis pies
Sacar mis alas y agitarlas para desde el cielo ver
Que soy más grande, y soy más fuerte de lo que fui ayer
Pasear en calma entre las nubes sin preocuparme
Porque disfruto de la soledad y es que
Si bien estar con gente a veces me hace bien
Prefiero estar conmigo y el silencio de
Mi mundo que me envuelve en su locura pues
Cada vez que estoy allí
Puedo ser lo que yo quiera
Creer, y entonces
Vivo y sigo mi manera de ahora ser
La so-le-dad me hace soñar
Y además ver volar en mi mente creatividad
La so-le-dad me hace soñar
Más allá, del final, transformar esta realidad
Quizá luzco egoísta, y tal vez lo soy
Y también individualista, ya que yo no estoy
En convivencia permanente con mi alrededor
No es apatía, es autofilia, amor a mi interior
No significa no me agrade (convivir)
No significa que no pueda (ser feliz)
Porque yo sé que para muchos ser feliz es el vivir
Acompañados de personas que les hablen (pero no lo es para mí)
Mi soledad es lo que me hace a mí
Autorreflexionar y relajarme aquí
Amo este despertar en silencio total
Escuchar mi pensar y el eco que hace allí
Para mí, hace mi dopamina fluir
Y a mi cerebro hacerlo sentir
Bien porque sé que se puede ser mejor viviendo así
La so-le-dad me hace soñar
Y además ver volar en mi mente creatividad
La so-le-dad me hace soñar
Más allá, del final, transformar esta realidad
Ahora me hundo en la obscuridad
O eso parece cuando miran los demás
Nadie comprende lo que siento, nadie entiende mi mirar
Extravertidos pensamientos que libero cuando comienzo a cantar
Podrías entrar, podrías mirar
Quizá hasta adentrarte más, podrías tocar
Lo que existe en este pensar
Pero jamás, distinguirías la fantasía de la verdad
Mi soledad me hace apreciar
Lo que no miran los demás
Por siempre estar
Interactuando con alguien más
¿Quién va a escuchar
Sus pensamientos si nadie dejará de hablar?
Pocos ven lo que ahora piensan y no saben lo que es
El conocerse y no sientan para ser como es
Que ellos son en realidad y dejar de moldearse más
A manos de una sociedad que no ve
La so-le-dad me hace soñar
Y además ver volar en mi mente creatividad
La so-le-dad me hace soñar
Más allá, del final, transformar esta realidad
De Eenzaamheid
Soms wil ik gewoon wakker worden, zonder meer
Zorgen en taken die nog gedaan moeten worden
Elke keer als ik naar de lucht kijk, zie ik de vogels vliegen
Voel ik de adem, benijd ik en wil ik die vrijheid
Maar hoewel ik wil, kan ik mijn voeten nog niet tillen
Mijn vleugels uitslaan en ze bewegen om van de lucht te zien
Dat ik groter ben, en sterker dan ik gisteren was
Rustig wandelen tussen de wolken, zonder me zorgen te maken
Want ik geniet van de eenzaamheid en dat is het
Als het goed is om met mensen te zijn, soms doet het me goed
Verkies ik om bij mezelf te zijn en de stilte van
Mijn wereld die me omhult in zijn gekte, want
Elke keer dat ik daar ben
Kan ik zijn wie ik wil
Geloven, en dan
Leef ik en ga ik verder op mijn manier van nu
De een-zaam-heid laat me dromen
En bovendien zie ik creativiteit in mijn hoofd vliegen
De een-zaam-heid laat me dromen
Verder dan het einde, deze realiteit transformeren
Misschien lijk ik egoïstisch, en misschien ben ik het
En ook individualistisch, omdat ik niet ben
In permanente interactie met mijn omgeving
Het is geen apathie, het is zelfliefde, liefde voor mijn binnenste
Het betekent niet dat ik niet waardeer (samen zijn)
Het betekent niet dat ik niet kan (gelukkig zijn)
Want ik weet dat voor velen gelukkig zijn het leven is
Vergezeld door mensen die met hen praten (maar dat is het niet voor mij)
Mijn eenzaamheid is wat mij maakt
Zelfreflecteren en hier ontspannen
Ik hou van deze stille ontwaking
Luisteren naar mijn gedachten en het echo dat daar maakt
Voor mij laat het mijn dopamine stromen
En laat het mijn brein voelen
Goed, omdat ik weet dat je beter kunt leven zo
De een-zaam-heid laat me dromen
En bovendien zie ik creativiteit in mijn hoofd vliegen
De een-zaam-heid laat me dromen
Verder dan het einde, deze realiteit transformeren
Nu verdrink ik in de duisternis
Of dat lijkt zo als anderen kijken
Niemand begrijpt wat ik voel, niemand snapt mijn blik
Extraverte gedachten die ik loslaat als ik begin te zingen
Je zou binnen kunnen komen, je zou kunnen kijken
Misschien zelfs verder gaan, je zou kunnen aanraken
Wat er bestaat in dit denken
Maar je zou nooit de fantasie van de waarheid kunnen onderscheiden
Mijn eenzaamheid laat me waarderen
Wat anderen niet zien
Altijd bezig zijn
Met iemand anders
Wie gaat luisteren
Naar hun gedachten als niemand stopt met praten?
Weinigen zien wat ze nu denken en weten niet wat het is
Zichzelf leren kennen en niet voelen om te zijn zoals het is
Wie ze in werkelijkheid zijn en stoppen met zich meer te vormen
Door de handen van een samenleving die niet ziet
De een-zaam-heid laat me dromen
En bovendien zie ik creativiteit in mijn hoofd vliegen
De een-zaam-heid laat me dromen
Verder dan het einde, deze realiteit transformeren