395px

Rimmel

Francesco De Gregori

Rimmel

E qualcosa rimane, fra le pagine chiare,
fra le pagine scure,
e cancello il tuo nome dalla mia facciata
e confondo i miei alibi e le tue ragioni,
i miei alibi e le tue ragioni.
Chi mi ha fatto le carte mi ha chiamato vincente
ma lo zingaro è un trucco.
Ma un futuro invadente, fossi stato un pò più giovane,
l'avrei distrutto con la fantasia,
l'avrei stracciato con la fantasia.

Ora le tue labbra puoi spedirle a un indirizzo nuovo
e la mia faccia sovrapporla
a quella di chissà chi altro.
I tuoi quattro assi, bada bene, di un colore solo,
li puoi nascondere o giocare come vuoi
o farli rimanere buoni amici come noi.

Santa voglia di vivere e dolce Venere di Rimmel.
Come quando fuori pioveva e tu mi domandavi
se per caso avevi ancora quella foto
in cui tu sorridevi e non guardavi.
Ed il vento passava sul tuo collo di pelliccia
e sulla tua persona e quando io,
senza capire, ho detto sì.
Hai detto "E' tutto quel che hai di me".
È tutto quel che ho di te.

Ora le tue labbra puoi spedirle a un indirizzo nuovo
e la mia faccia sovrapporla
a quella di chissà chi altro.
I tuoi quattro assi, bada bene, di un colore solo,
li puoi nascondere o giocare come vuoi
o farli rimanere buoni amici come noi

Rimmel

En er blijft iets over, tussen de lichte pagina's,
tussen de donkere pagina's,
en ik haal je naam van mijn façade
en verwissel mijn alibi's met jouw redenen,
mijn alibi's met jouw redenen.
Wie mijn kaarten heeft gelegd, noemde me een winnaar,
maar de zigeuner is een truc.
Maar een indringende toekomst, als ik wat jonger was geweest,
had ik die verwoest met fantasie,
had ik die verscheurd met fantasie.

Nu kun je je lippen naar een nieuw adres sturen
en mijn gezicht eroverheen leggen
op dat van wie dan ook.
Je vier kaarten, let op, in één kleur,
kun je verstoppen of spelen zoals je wilt
of ze goede vrienden laten blijven zoals wij.

Heilige drang om te leven en zoete Venus van Rimmel.
Zoals toen het buiten regende en je me vroeg
of je toevallig die foto nog had
waarop je glimlachte en niet keek.
En de wind streek over je bonten hals
en over je lichaam en toen ik,
zonder te begrijpen, ja zei.
Je zei: "Dat is alles wat je van me hebt."
Dat is alles wat ik van je heb.

Nu kun je je lippen naar een nieuw adres sturen
en mijn gezicht eroverheen leggen
op dat van wie dan ook.
Je vier kaarten, let op, in één kleur,
kun je verstoppen of spelen zoals je wilt
of ze goede vrienden laten blijven zoals wij.

Escrita por: Francesco De Gregori