Canzone Per L'Estate
Con tua moglie che lavava i piatti in cucina e non capiva
Con tua figlia che provava il suo vestito nuovo e sorrideva
Con la radio che ronzava per il mondo cose strane
E il respiro del tuo cane che dormiva
Coi tuoi santi sempre pronti a benedire
i tuoi sforzi per il pane
Con il tuo bambino biondo a cui hai donato
una pistola per Natale
Con il letto in cui tua moglie non ti ha mai saputo amare
E gli occhiali che fra un po' dovrai cambiare
Com'è che non riesci più a volare
Con le tue finestre aperte sulla strada
e gli occhi chiusi sulla gente
Con la tua tranquillità, lucidità, soddisfazione permanente
La tua coda di ricambio, le tue vergini in affitto
E le rondini di guardia sotto al tuo tetto
Con il tuo francescanesimo a puntate
e la tua dolce consistenza
Le tue onde regolate in una stanza
Col permesso di trasmettere e il divieto di parlare
E ogni giorno un altro giorno da scontare
Com'è che non riesci più a volare
Con i tuoi entusiasmi lenti precisati da ricordi stagionali
E una bella addormentata che si sveglia
a tutto quel che le regali
Con il tuo collezionismo di parole complicate
La tua ultima canzone per l'estate
Con le tue mani di carta per avvolgere altre mani normali
Con lo scemo in giardino ad isolare le tue rose migliori
Col tuo freddo di campagna e il divieto di sudare
E più niente per poterti vergognare
Com'è che non riesci più a volare
Lied Voor De Zomer
Met je vrouw die de afwas deed in de keuken en niet begreep
Met je dochter die haar nieuwe jurk paste en glimlachte
Met de radio die zoemde over vreemde dingen in de wereld
En de adem van je hond die sliep
Met je heiligen altijd klaar om te zegenen
je inspanningen voor het brood
Met je blonde kind aan wie je gaf
een pistool voor Kerstmis
Met het bed waarin je vrouw je nooit heeft kunnen liefhebben
En de bril die je binnenkort moet vervangen
Hoe komt het dat je niet meer kunt vliegen
Met je ramen open naar de straat
en je ogen dicht voor de mensen
Met je rust, helderheid, permanente tevredenheid
Je reserve staart, je huurmaagden
En de zwaluwen die onder je dak waken
Met je franciscanisme in afleveringen
en je zoete consistentie
Je golven geregeld in een kamer
Met toestemming om uit te zenden en het verbod om te praten
En elke dag weer een andere dag om in te lossen
Hoe komt het dat je niet meer kunt vliegen
Met je trage enthousiasme, verduidelijkt door seizoensgebonden herinneringen
En een mooie slapende die wakker wordt
van alles wat je haar geeft
Met je verzameling van ingewikkelde woorden
Je laatste lied voor de zomer
Met je papieren handen om andere normale handen in te pakken
Met de idioot in de tuin die je mooiste rozen isoleert
Met je koude van het platteland en het verbod om te zweten
En niets meer om je voor te schamen
Hoe komt het dat je niet meer kunt vliegen
Escrita por: Francesco de Gregori