Greensleeves
Alas, my love, you do me wrong,
To cast me off discourteously.
For I have loved you well and long,
Delighting in your company.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
Your vows you've broken, like my heart,
Oh, why did you so enrapture me?
Now I remain in a world apart
But my heart remains in captivity.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
I have been ready at your hand,
To grant whatever you would crave,
I have both wagered life and land,
Your love and good-will for to have.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
If you intend thus to disdain,
It does the more enrapture me,
And even so, I still remain
A lover in captivity.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
My men were clothed all in green,
And they did ever wait on thee;
All this was gallant to be seen,
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
Thou couldst desire no earthly thing,
but still thou hadst it readily.
Thy music still to play and sing;
And yet thou wouldst not love me.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
Well, I will pray to God on high,
that thou my constancy mayst see,
And that yet once before I die,
Thou wilt vouchsafe to love me.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
Ah, Greensleeves, now farewell, adieu,
To God I pray to prosper thee,
For I am still thy lover true,
Come once again and love me.
Greensleeves was all my joy
Greensleeves was my delight,
Greensleeves was my heart of gold,
And who but my lady greensleeves.
Groene Mouwen
Ach, mijn liefde, je doet me pijn,
Me zo onbeschoft te laten gaan.
Want ik heb je lang en goed bemind,
Genietend van jouw gezelschap.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Je beloften heb je gebroken, net als mijn hart,
Oh, waarom betoverde je me zo?
Nu blijf ik in een wereld apart,
Maar mijn hart blijft in gevangenschap.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Ik ben altijd voor je klaar geweest,
Om te geven wat je maar zou willen,
Ik heb zowel leven als land gewed,
Om jouw liefde en goede wil te krijgen.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Als je zo wilt minachten,
Betover je me alleen maar meer,
En toch blijf ik, zo blijft het,
Een minnaar in gevangenschap.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Mijn mannen waren allemaal in het groen gekleed,
En zij wachtten altijd op jou;
Dit was allemaal prachtig om te zien,
Groene mouwen waren al mijn vreugd.
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Je kon geen aardse dingen wensen,
Maar toch had je het altijd bij de hand.
Jouw muziek om te spelen en te zingen;
En toch wilde je me niet beminnen.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Wel, ik zal tot God in de hoogte bidden,
Dat je mijn trouw mag zien,
En dat, nog één keer voor ik sterf,
Je me wilt vereren met jouw liefde.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.
Ah, Groene Mouwen, nu vaarwel, adieu,
Tot God bid ik dat Hij je moge zegenen,
Want ik ben nog steeds jouw trouwe minnaar,
Kom nog eens terug en bemin me.
Groene mouwen waren al mijn vreugd,
Groene mouwen waren mijn genot,
Groene mouwen waren mijn hart van goud,
En wie anders dan mijn dame met groene mouwen.