Caruso (translation)
Here, where the sea shines
and the wind howls,
on the old terrace
beside the gulf of Sorrento,
a man embraces a girl
after the tears,
then clears his throat
and contines the song:
I love you very much
very, very much, you know;
it is a chain by now
that heats the blood inside the veins,
you know...
He saw the lights out on the sea,
thought of the nights there in America,
but they were only the fishermen's lamps
and the white wash astern.
He felt the pain in the music
and stood up from the p iano,
but when he saw the moon
emergin from a cloud,
death also seemed sweeter to him.
He looked the girl in the eyes,
those eyes as green as the sea.
Then suddenly a tear fell
and he believed he was drowning.
I love you very much,
very, very much, you know;
it is a chain by now
that heats the blood inside the veins,
you know...
The power of opera,
where every drama is a hoax;
with a little make-up and with mime
you can become someone else.
But two eyes that look at you,
so close and real,
make you forget the words,
confuse your thoughts,
so everything becomes small,
also the nights there in America.
You turn and see your life
through the white wash astern.
But, yes, it is life that ends
and he did not think much about it,
on the contrary, he already felt happy
and continued his song:
I love you very much,
very, very much, you know;
it is a chain by now
that heats the blood inside the veins,
you know...
Caruso (vertaling)
Hier, waar de zee schittert
en de wind huilt,
bij het oude terras
naast de baai van Sorrento,
omarmt een man een meisje
after de tranen,
heldert zijn keel
en gaat verder met het lied:
Ik hou heel veel van je,
heel, heel veel, dat weet je;
dat is inmiddels een keten
Die het bloed in de aderen verwarmt,
weet je...
Hij zag de lichten op de zee,
dacht aan de nachten daar in Amerika,
maar het waren alleen de lampen van de vissers
en de witte schuim achter.
Hij voelde de pijn in de muziek
en stond op van de piano,
maar toen hij de maan zag
tevoorschijn komen uit een wolk,
leek de dood ook zoeter voor hem.
Hij keek het meisje in de ogen,
die ogen zo groen als de zee.
Toen viel er plotseling een traan
en hij geloofde dat hij aan het verdrinken was.
Ik hou heel veel van je,
heel, heel veel, dat weet je;
dat is inmiddels een keten
Die het bloed in de aderen verwarmt,
weet je...
De kracht van de opera,
waar elk drama een schijnvertoning is;
met een beetje make-up en met mime
kun je iemand anders worden.
Maar twee ogen die naar je kijken,
zo dichtbij en echt,
laten je de woorden vergeten,
verwarren je gedachten,
zodat alles klein wordt,
ook de nachten daar in Amerika.
Je draait je om en ziet je leven
door het witte schuim achter.
Maar ja, het is het leven dat eindigt
en hij dacht er niet veel over na,
tegen de verwachting in, voelde hij zich al gelukkig
en ging verder met zijn lied:
Ik hou heel veel van je,
heel, heel veel, dat weet je;
dat is inmiddels een keten
Die het bloed in de aderen verwarmt,
weet je...