Aan Het Einde
Heb je de trek van de spreeuwen gezien
en de vlam van de herfst langs de grachten?
Oktober is koud en nog kouder misschien
is de wind in de eenzame nachten.
Kom terug en wacht niet
want de winter dekt dit land.
Kom terug in mijn huis, in mijn hand.
De stad in de mist is een andere stad
dan die kermis met zonnige straten
waar je toen voor 't eerst het gevoel hebt gehad
dat je niemand meer zou kunnen haten.
Kom terug en wacht niet...
De nacht in de havens is vol van geluid
en de geuren van kruiden en gember.
Een ankerlicht dooft aan de horizon uit
en het water is koud in december.
Kom terug en wacht niet...
Oh de vlakte is grijs en de wereld is oud
en ik vlucht langs het pad naar het zuiden.
Maar te laat want er rijst al een toren van zout
en voor mij gaan de klokken nu luiden.
Kom terug en wacht niet...
Al Final
¿Has visto la migración de los estorninos
y el fuego del otoño a lo largo de los canales?
Octubre es frío y aún más frío quizás
es el viento en las noches solitarias.
Regresa y no esperes
porque el invierno cubre esta tierra.
Regresa a mi casa, a mi mano.
La ciudad en la niebla es otra ciudad
que la feria con calles soleadas
donde por primera vez sentiste
que ya no podrías odiar a nadie.
Regresa y no esperes...
La noche en los puertos está llena de sonido
y los olores a especias y jengibre.
Una luz de ancla se apaga en el horizonte
y el agua está fría en diciembre.
Regresa y no esperes...
Oh la llanura es gris y el mundo es viejo
y yo huyo por el camino hacia el sur.
Pero es tarde porque ya se eleva una torre de sal
y para mí las campanas ahora suenan.
Regresa y no esperes...