Onder Ons
Het is een stad, het is een dorp,
Het is een plaats of een gehucht.
En je moet er niet te gek doen,
Anders ben je zo berucht.
Waar je dag zegt tegen melkboer,
Kruidenier en oom agent,
Die je nooit een bon zal geven
Omdat hij je vader kent.
Waar je rustig aan kunt zeuren
Tegen iedereen op straat,
Omdat iedereen wel iets heeft
Waar-ie over zeuren gaat.
Eerst dan vind je het gezellig
En je kent de hele stad.
En dan doe je eindexamen
En dan heb je het wel gehad.
Iedereen zit ergens anders
En jij zit verdomd alleen
Met alleen maar oude mensen
En familie om je heen.
En dan wil je ook gaan reizen
Naar parijs of naar zoiets.
En je vindt je hele leven
En je vaderland maar niets.
Dan ontdek je nieuwe landen
En je gaat op avontuur.
Je lijdt honger in een hooiberg
En geniet de liefde puur.
En je komt na een paar maanden
Als een zwerver weer naar huis
Met een baard en zonder centen,
Je hebt honger, dorst en luis.
En je scheert je en dan trouw je
En blijft zitten waar je bent,
In je eigen kleine stadje
Waar je alle mensen kent.
En dan zeggen ze tevreden:
Hij verliest zijn wilde haar.
Hij wordt eindelijk volwassen
En na nog een tweede jaar
Is hij net zo'n grote hufter
Als zijn vader is geweest,
Die een mening over alles
In het ochtendkrantje leest.
Met zijn eigen televisie
En zijn eigen borreltent,
In zijn eigen kleine stadje
Waar hij alle mensen kent.
Niet dat hij een vlieg zal kwaad doen
En hij is niet interessant
En hij kijkt geen meter verder
Dan zijn borrel en zijn krant.
Maar houd hem maar in de gaten
Want het is zo'n kleine man
Die als hem dat maar gevraagd wordt,
Vaak het beste schieten kan.
Entre Nosotros
Es una ciudad, es un pueblo,
Es un lugar o una aldea.
Y no debes exagerar,
O serás famoso por ello.
Donde saludas al lechero,
Al tendero y al tío policía,
Que nunca te dará una multa
Porque conoce a tu padre.
Donde puedes quejarte tranquilamente
A todos en la calle,
Porque todos tienen algo
De qué quejarse.
Al principio lo encuentras acogedor
Y conoces toda la ciudad.
Y luego te gradúas
Y ya lo has tenido.
Todos están en otro lugar
Y tú estás malditamente solo
Solo con gente mayor
Y familia a tu alrededor.
Y luego también quieres viajar
A París o a algún lugar así.
Y encuentras que toda tu vida
Y tu país no valen nada.
Entonces descubres nuevos países
Y te embarcas en una aventura.
Pasas hambre en un pajar
Y disfrutas del amor puro.
Y después de unos meses
Vuelves a casa como un vagabundo
Con barba y sin un centavo,
Tienes hambre, sed y piojos.
Y te afeitas y te casas
Y te quedas donde estás,
En tu propio pueblito
Donde conoces a todos.
Y luego dicen satisfechos:
Está perdiendo su cabello salvaje.
Finalmente está madurando
Y después de otro año más
Es tan desagradable
Como lo fue su padre,
Que opina sobre todo
Lo que lee en el periódico matutino.
Con su propia televisión
Y su propio bar de copas,
En su propio pueblito
Donde conoce a todos.
No es que lastime a una mosca
Y no es interesante,
Y no mira más allá
De su copa y su periódico.
Pero mantenlo bajo observación
Porque es un hombre pequeño
Que, si se lo piden,
A menudo puede disparar mejor.