395px

De regreso de la ausencia

Boudewijn De Groot

Terug van weggeweest

Je had een vrouw, een huis
Je had je eigen leven
Maar 't bleek een weg die dood liep
Je bent weer terug gegaan
Je loopt weer door de stad
Waar alles is begonnen
Probeert het te vergeten
Niet stil te blijven staan

Je vrienden in 't cafe, ze zijn niet veel veranderd
De ene is wat dikker en de ander is getrouwd
Je lacht alleen niet meer om alle flauwe grappen
Ze bleven ouwe jongens, je werd alleen maar oud

Je voelt je als een slak op wie het leven zout legt
De last van het verleden ligt loodzwaar op je rug
Een parelmoeren schelpvol jeugdherinneringen
En durf je niet meer verder, dan kijk je daar in terug

Je wilde toch vooruit
Je wilde naar de vrijheid
Maar 't werd een kale kamer
voor veel te veel verhuurt
Je nam een meisje mee
't Leek weer net als vroeger
Maar eigenlijk wou je slapen

Hou eindelijk eens op
Te zeuren over vroeger
Degene die steeds omkijkt
De valt op z'n gezicht
Je bent alleen maar bang
Voor wat er nog kan komen
Het kan zoveel niet wezen
Hou nou je mond eens dicht

Toch wil je 't overdoen
Maar waar moet je beginnen
Je hebt te vaak geaarzeld
Te vaak verkeerd beslist
Je bent alleen verdwaald
Het bos is groot en donker
De kruimels brood verdwenen

De regreso de la ausencia

Tenías una mujer, una casa
Tenías tu propia vida
Pero resultó ser un camino sin salida
Has regresado de nuevo
Caminas de nuevo por la ciudad
Donde todo comenzó
Intentas olvidarlo
No quedarte quieto

Tus amigos en el café, no han cambiado mucho
Uno está un poco más gordo y el otro se casó
Ya no te ríes de todas las tonterías
Ellos siguen siendo los mismos, solo que tú envejeciste

Te sientes como un caracol al que la vida le echa sal
El peso del pasado pesa mucho en tu espalda
Una concha de nácar llena de recuerdos juveniles
Y no te atreves a seguir adelante, solo miras hacia atrás

Querías avanzar
Querías ir hacia la libertad
Pero se convirtió en una habitación vacía
alquilada por mucho dinero
Llevaste a una chica contigo
Parecía como antes
Pero en realidad solo querías dormir

Deja de una vez
De quejarte del pasado
Quien siempre mira atrás
Termina cayendo de cara
Solo tienes miedo
De lo que pueda venir
No puede ser tanto
Cierra la boca de una vez

Aun así quieres volver a hacerlo
Pero ¿por dónde empezar?
Has vacilado demasiado
Has decidido mal demasiadas veces
Estás perdido
El bosque es grande y oscuro
Las migas de pan han desaparecido

Escrita por: