Een Meisje Van Zestien
Ze woonde in een villawijk
Haar ouders waren stinkend rijk
Toch was er niets meer dat haar bond
Ze gaf zich aan een vagebond
Die sprak van liefde 't oud verhaal
En zij geloofde 't allemaal
Zo ging ze weg ze nam niets mee
Alleen haar jeugd en het idee
Dat hij haar man was zij zijn vrouw
En het altijd zo blijven zou
refr.:
Arm kind
Zestien lentes zo pril
Ach wat lig je hier stil
Langs de kant van de weg
Ze trokken voort van stad tot stad
Omdat hij ruimte nodig had
Het zwerversleven was te zwaar
Niets voor een kind van zestien jaar
Haar liefde was haar levenslot
Ze ging er langzaam aan kapot
Ze kon de hartstocht niet weerstaan
Niet tot het einde verder gaan
Ze was geen kind maar ook geen vrouw
En wist niet wat er komen zou
refr.
Ze werd vermoeid zag bleek en vaal
Verloor haar jeugd haar ideaal
Alleen haar liefde bleef bestaan
Toen ging hij weg bij haar vandaan
Toch had ze weten kunnen dat
Hij niet genoeg aan liefde had
Dat op een dag hij weg zou zijn
En zij alleen met spijt en pijn
Dat hij zolang een meisje had
Als de stormwind speelt met een enkel blad
refr.
Una chica de dieciséis
Vivía en un barrio de villas
Sus padres eran apestosos ricos
Sin embargo, no había nada más que la atara
Ella se dio a sí misma a un vagabundo
¿Quién habló de amor la vieja historia
Y ella lo creyó todo
Así que se fue. Ella no tomó nada
Sólo su juventud y la idea
Que él era su marido ella era su esposa
Y siempre sería
refr
Pobre niño
Dieciséis Lentes tan jóvenes
Oh, ¿qué estás mintiendo todavía aquí?
A lo largo de la carretera
Se mudaron de ciudad en ciudad
Porque necesitaba espacio
El vagabundo era demasiado pesado
Nada para un niño de dieciséis años
Su amor fue el fin de su vida
Poco a poco se descompuso
No pudo resistirse a la pasión
No continúe hasta el final
No era una niña, pero no era una mujer
Y no sabía lo que vendría
Refr
Ella se cansó vio pálido y pálido
Perdió su juventud su ideal
Sólo su amor permaneció
Luego la dejó
Sin embargo, ella podría haber sabido que
No tenía suficiente amor
Que un día se hubiera ido
Y ella sólo con arrepentimiento y dolor
Que tuvo una chica por tanto tiempo
Si el viento de tormenta juega con una sola hoja
Refr