Mulher Chorona
Eta mulher chorona se lamenta
E chora feito uma sanfona
Arruma as malas e diz que vai embora
Dali a pouco se arrepende e chora
Chora de amor chora de paixão
Chora de saudade chora de emoção
Chora quando quer chora quando dar
Mulher chorona chega de chorar
Tu chorou no meu lenço chorou no meu pala
Tu chorou de raiva até perder a fala
Chorou porque o ciúme lhe fez chorar de novo
E de felicidade chorou fazendo amor
Chora chora chora chora mulher chorona
Chora que nem viola chora que nem cordeona
Chora chora chora chora mulher chorona
Que a gente sempre chora quando se apaixona
Mujer Llorona
Esta mujer llorona se lamenta
Y llora como un acordeón
Arregla las maletas y dice que se va
Poco después se arrepiente y llora
Llora de amor, llora de pasión
Llora de añoranza, llora de emoción
Llora cuando quiere, llora cuando da
Mujer llorona, deja de llorar
Lloraste en mi pañuelo, lloraste en mi manta
Lloraste de rabia hasta quedarte sin palabras
Lloraste porque los celos te hicieron llorar de nuevo
Y de felicidad lloraste haciendo el amor
Llora, llora, llora, llora mujer llorona
Llora como violín, llora como acordeón
Llora, llora, llora, llora mujer llorona
Porque siempre lloramos cuando nos enamoramos