Sigo De Pie
Perdona todas mis palabras tontas...
Me olvide de tantas cosas que te hacían muy feliz
Meolvide de los detalles los poemas y las rosas,
Aquellas tan hermosas que nunca te di...
Juraste amarme eternamente, quisiera ser valiente pero no
Puedo fingir, hoy se mueren nuestros sueños
Las promesas que dijimos y que ya no cumplimos,
Solo queda Decir...
Llévate todas las cosas y no olvides nada
Esa última rosa,
La primer mirada que se muera nuestra historia
Cuando tu me des la espalda...
Puedes marcharte tranquila yo voy a estar bien mi vida no termina,
Aun que llorare me queda la melancolía para aprender... para aprender
Estoy a acostumbrado alas derrotas
Claro que se perder
No te preocupes por mi, no te preocupes por mi
Yo sigo de píe
Llévate todas las cosas y no olvides nada
Esa última rosa,
La primer mirada que se muera nuestra historia
Cuando tu me des la espalda...
Puedes marcharte tranquila yo voy a estar bien mi vida no termina,
Aun que llorare me queda la melancolía para aprender... para aprender
Estoy a acostumbrado alas derrotas
Claro que se perder
No te preocupes por mi, no te preocupes por mi
Yo sigo de píe
Ik Sta Nog Steeds Rechtop
Vergeef al mijn domme woorden...
Ik vergat zoveel dingen die jou heel gelukkig maakten
Ik vergat de details, de gedichten en de rozen,
Die prachtige rozen die ik je nooit gaf...
Je zwoer me eeuwig te beminnen, ik zou dapper willen zijn, maar dat kan ik niet
Ik kan niet doen alsof, vandaag sterven onze dromen
De beloftes die we deden en die we niet meer nakomen,
Er blijft alleen over te zeggen...
Neem al mijn spullen mee en vergeet niets
Die laatste roos,
De eerste blik die onze geschiedenis laat sterven
Wanneer je me de rug toekeert...
Je kunt rustig vertrekken, ik kom er wel doorheen, mijn leven eindigt niet,
Ook al zal ik huilen, de melancholie blijft om van te leren... om van te leren
Ik ben gewend aan de nederlagen
Natuurlijk kan ik verliezen
Maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij
Ik sta nog steeds rechtop
Neem al mijn spullen mee en vergeet niets
Die laatste roos,
De eerste blik die onze geschiedenis laat sterven
Wanneer je me de rug toekeert...
Je kunt rustig vertrekken, ik kom er wel doorheen, mijn leven eindigt niet,
Ook al zal ik huilen, de melancholie blijft om van te leren... om van te leren
Ik ben gewend aan de nederlagen
Natuurlijk kan ik verliezen
Maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij
Ik sta nog steeds rechtop