Un Día Después
(En el mismo lugar sigue Cartagena,
Con la misma playa, con la misma arena
En el mismo lugar sigue Cartagena)
No tembló la tierra,
No se calmaron las olas del mar,
No hubo flores en mi sepultura,
A mi dolor ya encontré la cura.
La iglesia está en la plaza,
La calle que da al atrio sigue oscura,
Y nadie acuso al alcalde
Por hacer con el fisco travesuras.
No se acabó la magia,
El campo sigue verde y plana la llanura
No se calló mi perro que otro patio cuida
Cuando demoro cuando no llego.
No se escapó la lora,
Que aun sigue hablando de todas las señoras,
Tibio a amanecer, luce en la aurora
Y no deja de salir el sol.
No causó el efecto que imaginaste,
No me hizo el daño que tú pensaste,
No lloré más de lo que creíste,
No hiciste falta cuando te fuiste.
Y no sentí la ira que pasa lenta, no
Que es la que hace estragos, con el tiempo aumenta
Sólo traté de olvidar, ni más faltaba
El trago amargo que tú me dabas.
No cambió el horario,
El tren de siete lleva el pan trae el diario,
No se paró la mula que el arado arrastra
Y la pobre sigue en vida.
Pastando está el bisonte,
La hiena no da tiempo a traer el corte.
Para una princesa un consorte
De sueños de un plebeyo que hay al norte.
Y brillan las estrellas,
La luna en otro sitio sigue bella,
En pleno verano Marbella,
En el mismo lugar sigue Cartagena.
No causó el efecto que imaginaste,
No me hizo el daño que tú pensaste,
No lloré más de lo que creíste,
No hiciste falta cuando te fuiste.
Y no sentí la ira que pasa lenta, ah
Que es la que hace estragos, con el tiempo aumenta
Sólo traté de olvidar, ni más faltaba
El trago amargo que tú me dabas.
El trago amargo que tú me dabas,
El trago amargo que tú me dabas.
(En el mismo lugar sigue Cartagena
Con la misma playa, con la misma arena)
(En el mismo lugar sigue Cartagena
Con la misma playa, con la misma arena)
Quien lo diría
Sigue latiendo mi corazón
Ya comprobé que sin ti no me muero, no
(En el mismo lugar sigue Cartagena
Con la misma playa, con la misma arena)
Y no deja de brillar el sol)
El tiempo marca las doce
Por la misma puerta del reloj
(En el mismo lugar sigue Cartagena
Con la misma playa, con la misma arena)
Y yo no veo que se mueva
Con la misma arena,
La popa sigue vigilante sobre San Felipe y el Caribe
(Tengo suficientes razones de peso)
Tengo motivos para estar en paz conmigo
(Tengo suficientes razones de peso)
Para no pensarte, para no extrañarte, para no tenerte
(Tengo suficientes razones de peso)
Quien, quien, quien dice que no puedo defenderme
Como una fiera herida
(Tengo suficientes razones de peso)
Como yo sufrí por ti nadie daba nada
(Tengo suficientes razones de peso)
Pero, pero, pero por mi camino
Voy aunque mucho me haya dolido
(Tengo suficientes razones de peso)
Se me olvidó, ya no te quiero
María mulata, María mulata, María mulata
(Tengo suficientes razones de peso)
Een Dag Later
(Op dezelfde plek blijft Cartagena,
Met hetzelfde strand, met hetzelfde zand
Op dezelfde plek blijft Cartagena)
De aarde trilde niet,
De golven van de zee kalmeerden niet,
Er waren geen bloemen op mijn graf,
Mijn pijn heb ik nu overwonnen.
De kerk staat op het plein,
De straat naar de atrium blijft donker,
En niemand beschuldigde de burgemeester
Voor de fratsen met de belasting.
De magie is niet verdwenen,
Het veld blijft groen en de vlakte vlak
Mijn hond die een andere tuin bewaakt, blijft niet stil
Als ik te laat ben of niet kom.
De papegaai is niet ontsnapt,
Die blijft praten over alle dames,
Warm bij zonsopgang, straalt in de dageraad
En de zon blijft maar opkomen.
Het had niet het effect dat je dacht,
Het deed me geen pijn zoals jij dacht,
Ik heb niet meer gehuild dan je dacht,
Je was niet nodig toen je wegging.
En ik voelde de woede niet die langzaam voorbijgaat, nee
Die de grootste schade aanricht, met de tijd toeneemt
Ik probeerde alleen te vergeten, dat was het minste
De bittere drank die jij me gaf.
De tijd is niet veranderd,
De trein van zeven brengt brood en de krant,
De muilezel die de ploeg trekt, stopt niet
En het arme dier leeft nog steeds.
De bison graast,
De hyena geeft geen tijd om het vlees te brengen.
Voor een prinses een echtgenoot
Van dromen van een plebejer uit het noorden.
En de sterren stralen,
De maan is ergens anders nog steeds mooi,
In volle zomer Marbella,
Op dezelfde plek blijft Cartagena.
Het had niet het effect dat je dacht,
Het deed me geen pijn zoals jij dacht,
Ik heb niet meer gehuild dan je dacht,
Je was niet nodig toen je wegging.
En ik voelde de woede niet die langzaam voorbijgaat, ah
Die de grootste schade aanricht, met de tijd toeneemt
Ik probeerde alleen te vergeten, dat was het minste
De bittere drank die jij me gaf.
De bittere drank die jij me gaf,
De bittere drank die jij me gaf.
(Op dezelfde plek blijft Cartagena
Met hetzelfde strand, met hetzelfde zand)
(Op dezelfde plek blijft Cartagena
Met hetzelfde strand, met hetzelfde zand)
Wie had dat gedacht
Mijn hart klopt nog steeds
Ik heb bewezen dat ik zonder jou niet doodga, nee
(Op dezelfde plek blijft Cartagena
Met hetzelfde strand, met hetzelfde zand)
En de zon blijft maar schijnen)
De tijd slaat twaalf
Via dezelfde deur van de klok
(Op dezelfde plek blijft Cartagena
Met hetzelfde strand, met hetzelfde zand)
En ik zie niet dat het beweegt
Met hetzelfde zand,
De achtersteven blijft waakzaam over San Felipe en de Cariben
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)
Ik heb redenen om in vrede met mezelf te zijn
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)
Om niet aan jou te denken, om je niet te missen, om je niet te hebben
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)
Wie, wie, wie zegt dat ik me niet kan verdedigen
Als een gewonde wilde
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)
Zoals ik voor jou leed, gaf niemand iets
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)
Maar, maar, maar op mijn pad
Ga ik verder, ook al deed het veel pijn
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)
Ik ben het vergeten, ik wil je niet meer
Maria mulata, Maria mulata, Maria mulata
(Ik heb genoeg gewichtige redenen)