395px

Een Dag, Een Vaarwel

Guilherme Arantes

Um Dia, Um Adeus

Só você pra dar a minha vida direção
O tom, a cor, me fez voltar a ver
A luz, estrela no deserto a me guiar
Farol no mar da incerteza

Um dia, um adeus e eu indo embora
Quanta loucura por tão pouca aventura
Agora entendo que andei perdido
O que é que eu faço pra você me perdoar

Ah! Que bom seria se eu pudesse te abraçar
Beijar, sentir, como a primeira vez
Te dar o carinho que você merece ter
E eu sei te amar como ninguém mais

Ninguém mais, como ninguém jamais te amou
Ninguém jamais te amou, te amou
Ninguém mais, como ninguém jamais te amou
Ninguém jamais te amou, como eu, como eu

Só você pra dar a minha vida direção
O tom, a cor, me fez voltar a ver
A luz, estrela no deserto a me guiar
Farol no mar da incerteza

Um dia, um adeus e eu indo embora
Quanta loucura por tão pouca aventura
Agora entendo que andei perdido
O que é que eu faço pra você me perdoar

Ah! Que bom seria se eu pudesse te abraçar
Beijar, sentir, como a primeira vez
Te dar o carinho que você merece ter
E eu sei te amar como ninguém mais

Ninguém mais, como ninguém jamais te amou
Ninguém jamais te amou, te amou
Ninguém mais, como ninguém jamais te amou
Ninguém jamais te amou, como eu, como eu

Een Dag, Een Vaarwel

Jij alleen kan mijn leven richting geven
De toon, de kleur, liet me weer zien
Het licht, ster in de woestijn die me leidt
Baken op de zee van onzekerheid

Een dag, een vaarwel en ik ga weg
Wat een gekte voor zo'n klein avontuur
Nu begrijp ik dat ik verdwaald was
Wat moet ik doen om je te laten vergeven?

Ah! Wat zou het fijn zijn als ik je kon omarmen
Kussen, voelen, zoals de eerste keer
Je de liefde geven die je verdient
En ik weet je te beminnen zoals niemand anders

Niemand anders, zoals niemand je ooit heeft bemind
Niemand heeft je ooit bemind, bemind
Niemand anders, zoals niemand je ooit heeft bemind
Niemand heeft je ooit bemind, zoals ik, zoals ik

Jij alleen kan mijn leven richting geven
De toon, de kleur, liet me weer zien
Het licht, ster in de woestijn die me leidt
Baken op de zee van onzekerheid

Een dag, een vaarwel en ik ga weg
Wat een gekte voor zo'n klein avontuur
Nu begrijp ik dat ik verdwaald was
Wat moet ik doen om je te laten vergeven?

Ah! Wat zou het fijn zijn als ik je kon omarmen
Kussen, voelen, zoals de eerste keer
Je de liefde geven die je verdient
En ik weet je te beminnen zoals niemand anders

Niemand anders, zoals niemand je ooit heeft bemind
Niemand heeft je ooit bemind, bemind
Niemand anders, zoals niemand je ooit heeft bemind
Niemand heeft je ooit bemind, zoals ik, zoals ik

Escrita por: Guilherme Arantes