Mar Bravo
O mundo não quer saber
Dos temporais que você encontrou no mar
Ele quer saber se você trouxe o navio
Lembre disso quando a tormenta vir
Então vê, terás de ser forte
Quando mais ninguém for por ti
Estarão ocupados
Com seu próprio naufrágio
Eles falam de você
Porque se falassem de si mesmos
Não haveria quem ouvir
E ao não te superar
Vão te diminuir
A vaidade tem afogados narcisos
Que jamais saberiam qual gota
Lhes fez a respiração parar
Desvendaram que o feitio das águas
São cruéis com os mareantes
Talvez porque o oceano
Afunda mistérios demais
Sempre que pensar em desistir
Pense naqueles que adorariam
Ver você fracassar
Sim, a vida é dura
Mas é justa e muito
Se não agora, depois
A justiça não falha
Não termina aqui
Onde tardam as potestades
E os principados se vendem
Quanto a ti
Se a chuva te deprime
Não provoque a tempestade
Dapper Zee
De wereld wil niet weten
Van de stormen die je in de zee hebt gevonden
Hij wil weten of je het schip hebt meegebracht
Vergeet dat niet als de storm komt
Dus zie, je moet sterk zijn
Wanneer niemand anders voor je is
Zij zullen druk zijn
Met hun eigen schipbreuk
Ze praten over jou
Want als ze over zichzelf spraken
Zou er niemand zijn om te luisteren
En door jou niet te overtreffen
Zullen ze je kleineren
De ijdelheid heeft verdronken narcisten
Die nooit zouden weten welke druppel
Hun adem deed stoppen
Ze hebben ontdekt dat de aard van de wateren
Wreed is voor de zeelieden
Misschien omdat de oceaan
Te veel mysteries verbergt
Telkens als je denkt aan opgeven
Denk aan degenen die zouden willen
Je zien falen
Ja, het leven is hard
Maar het is rechtvaardig en veel
Als het niet nu is, dan later
De gerechtigheid faalt niet
Het eindigt hier niet
Waar de machten traag zijn
En de prinsdommen zich verkopen
Wat jou betreft
Als de regen je deprimeert
Provocereer de storm niet