Bolero de Satã
Você penetrou como o sol da manhã
E em nós começou uma festa pagã
Você libertou em você a infernal
Cortezã
E em mim despertou esse amor
Atormentado e mau de satã
Você me deixou como o
Fim da manhã
E em mim começou essa angústia,
Esse afã
Você me plantou a paixão
Imortal e malsã
Que se enraizou e será meu maldito
Final amanhã
E agora me aperta a aflição
De chorar louco e só de manhã
É a seta do arco da noite
Sangrando-me agora
São lágrimas, sangue, veneno
Correndo no meu coração
Formando-me dentro esse
Pântano de solidão
Bolero van Satans
Jij drong binnen als de ochtendzon
En in ons begon een heidense feest
Jij bevrijdde in jou de infernale
Courtisane
En in mij wekte je die liefde
Kwelling en slecht van satan
Jij liet me achter als het
Einde van de ochtend
En in mij begon die angst,
Die drang
Jij plantte de passie in me
Onsterfelijk en ongezond
Die zich wortelde en mijn vervloekte
Einde morgen zal zijn
En nu knijpt de angst me
Om gek en alleen te huilen in de ochtend
Het is de pijl van de boog van de nacht
Die me nu verwondt
Het zijn tranen, bloed, vergif
Die door mijn hart stromen
En binnenin me vormt dit
Moeras van eenzaamheid
Escrita por: Paulo César Pinheiro, Guinga