Ama No Jaku
僕がずっと前から思ってることを話そうか
Boku ga zutto mae kara omotte'ru koto o hanasou ka
友達に戻れたらこれ以上はもう望まないさ
Tomodachi ni modoretara kore ijou wa mou nozomanai sa
君がそれでいいなら僕だってそれで構わないさ
Kimi ga sore de ii nara boku datte sore de kamawanai sa
嘘つきの僕が入った反対言葉の愛の歌
Usotsuki no boku ga haita hantai kotoba no ai no uta
今日はこっちの地方はどしゃぶりの晴天でした
Kyou wa kocchi no chihou wa doshaburi no seiten deshita
昨日もずっと暇で一日満喫してました
Kinou mo zutto hima de ichinichi mankitsu shite'mashita
別に君のことなんて考えてなんかいないさ
Betsu ni kimi no koto nante kangaete nanka inai sa
嫌でもちょっと本当は考えてたかもなんてね
Iya de mo chotto hontou wa kangaete'ta ka mo nante ne
メリーゴーランドみたいに回る
Merii goorando mitai ni mawaru
僕の頭ん中はもうぐるぐるさ
Boku no atama n' naka wa mou guruguru sa
この両手からこぼれそうなほど
Kono ryoute kara koboresou na hodo
君のもらった愛はどこに捨てよう
Kimi no moratta ai wa doko ni suteyou?
限りのある消耗品なんて僕は
Kagiri no aru shoumouhin nante boku wa
いらないよ
Iranai yo
僕がずっと前から思ってることを話そうか
Boku ga zutto mae kara omotte'ru koto o hanasou ka
姿は見えないのに言葉だけ見えちゃってるんだ
Sugata wa mienai no ni kotoba dake miechatte'ru n da
僕が知らないことがあるだけで気が狂いそうだ
Boku ga shiranai koto ga aru dake de ki ga kuruisou da
ぶら下がった感情が綺麗なのか汚いのか
Burasagatta kanjou ga kirei na no ka kitanai no ka
僕にはまだわからず捨てる宛もないんだ
Boku ni wa mada wakarazu suteru ate mo nai n da
言葉の裏の裏が見えるまで待つからさ
Kotoba no ura no ura ga mieru made matsu kara sa
待つくらいならいいじゃないか
Matsu kurai nara ii ja nai ka
進む君と止まった僕の
Susumu kimi to tomatta boku no
縮まらない隙を何で埋めよう
Chijimaranai suki o nani de umeyou?
まだ素直に言葉にできない僕は
Mada sunao ni kotoba ni dekinai boku wa
転生の弱虫さ
Tensei no yowamushi sa
この両手からこぼれそうなほど
Kono ryoute kara koboresou na hodo
君に渡す愛を誰に譲ろう
Kimi ni watasu ai o dare ni yuzurou?
そんなんどこにも宛があるわけないだろ
Sonna n' doko ni mo ate ga aru wake nai daro
まだ待つよ
Mada matsu yo
もういいかい
Mou ii kai
Ama No Jaku
Zou ik het moeten hebben over wat ik al een tijd denk?
Als we weer vrienden kunnen zijn, wil ik niet meer dan dat.
Als jij dat goed vindt, dan vind ik het ook prima zo.
De leugenaar in mij zingt een lied van tegenstrijdige liefde.
Vandaag was het hier een stortbui van een stralende dag.
Gisteren was ik de hele dag vrij en genoot ik ervan.
Ik denk niet echt aan jou, dat is niet waar.
Maar misschien, ook al wil ik het niet, dacht ik er toch aan.
Draaiend als een draaimolen,
Draait mijn hoofd al rond en rond.
Van deze beide handen lijkt de liefde die ik van jou kreeg,
Bijna te veel om te laten vallen.
Beperkte, wegwerpartikelen, dat wil ik niet,
Dat heb ik niet nodig.
Zou ik het moeten hebben over wat ik al een tijd denk?
Hoewel ik je niet zie, zie ik alleen de woorden.
Het idee dat er dingen zijn die ik niet weet, maakt me gek.
De emoties die hangen, zijn ze mooi of vies?
Ik weet het nog niet en heb geen plek om ze weg te gooien.
Ik wacht tot ik de achterkant van de woorden kan zien,
Als ik moet wachten, is dat toch niet zo erg?
Jij die vooruitgaat en ik die stilsta,
Hoe vul ik de kloof die niet te overbruggen is?
Ik kan het nog niet eerlijk in woorden uitdrukken,
Ik ben een zwakkeling in een nieuwe leven.
Van deze beide handen lijkt de liefde die ik jou wil geven,
Aan niemand anders te kunnen worden gegeven.
Zoiets heeft toch nergens een bestemming?
Ik wacht nog steeds.
Is het al goed?