En la Ciudad de la Furia
Me verás volar
Por la ciudad de la furia
Donde nadie sabe de mi
Y yo soy parte de todo
Nada cambiará
Con un aviso de curva
En sus caras veo el temor
Ya no hay fábulas
En la cuidad de la furia
Me verás caer
Como un ave de presa
Me verás caer
Sobre terrazas desiertas
Me desnudaré
Por las calles azules
Me refugiaré
Antes que todos despierten
Me dejarás dormir al amanecer
Entre tus piernas, entre tus piernas
Sabrás ocultarme bien y desaparecer
Entre la niebla, entre la niebla
Un hombre alado
Extraña la tierra
Me verás volar
Por la ciudad de la furia
Donde nadie sabe de mi
Y yo soy parte de todo
Por la luz del sol
Se derriten mis alas
Sólo encuentro en la oscuridad
Lo que me une
Con la ciudad de la furia
Me verás caer
Como una flecha salvaje
Me verás caer
Entre vuelos fugaces
Buenos aires se ve
Tan susceptible
Es el destino de furias
Lo que en sus caras persiste
Me dejarás dormir al amanecer
Entre tus piernas, entre tus piernas
Sabrás ocultarme bien y desaparecer
Entre la niebla, entre la niebla
Un hombre alado
Prefiere la noche
In de Stad van de Woede
Je zult me zien vliegen
Door de stad van de woede
Waar niemand iets van me weet
En ik ben deel van alles
Niets zal veranderen
Met een bochtwaarschuwing
Op hun gezichten zie ik de angst
Er zijn geen fabels meer
In de stad van de woede
Je zult me zien vallen
Als een roofvogel
Je zult me zien vallen
Op verlaten daken
Ik zal me uitkleden
Op de blauwe straten
Ik zal me verstoppen
Voordat iedereen wakker wordt
Je laat me slapen bij zonsopgang
Tussen jouw benen, tussen jouw benen
Je weet me goed te verbergen en te verdwijnen
Tussen de mist, tussen de mist
Een gevleugelde man
Mist de aarde
Je zult me zien vliegen
Door de stad van de woede
Waar niemand iets van me weet
En ik ben deel van alles
Door het zonlicht
Smelten mijn vleugels
Ik vind alleen in de duisternis
Wat me verbindt
Met de stad van de woede
Je zult me zien vallen
Als een wilde pijl
Je zult me zien vallen
Tussen vluchtige vluchten
Buenos Aires ziet er
Zo kwetsbaar uit
Het is het lot van woede
Wat op hun gezichten blijft hangen
Je laat me slapen bij zonsopgang
Tussen jouw benen, tussen jouw benen
Je weet me goed te verbergen en te verdwijnen
Tussen de mist, tussen de mist
Een gevleugelde man
Verkiest de nacht