395px

De Duizeligheid

Gustavo Cerati

El Mareo

Avanzo y escribo
Decido un camino
Las ganas que quedan se marchan con vos
Se apaga el deseo
Ya no me entreveo
Y hablar es lo que se me va mejor

Con los ojos no te veo
Sé que se me viene el mareo
Y es entonces cuando quiero salir a caminar
Con los ojos no te veo
Sé que se me viene el mareo
Y es entonces cuando quiero salir a caminar

El aire me ciega, hay vidrio en la arena
Ya no me da pena, dejarte un adiós
Así son las cosas, amargas borrosas
Son fotos veladas de un tiempo mejor

Con los ojos no te veo
Sé que se me viene el mareo
Y es entonces cuando quiero salir a caminar
Con los ojos no te veo
Sé que se me viene el mareo
Y es entonces cuando quiero salir a caminar

El aire me ciega, hay vidrio en la arena
Ya no me da pena, dejarte un adiós
Así son las cosas, amargas borrosas
Son fotos veladas de un tiempo mejor

Con los ojos no te veo
Sé que se me viene el mareo
Y es entonces cuando quiero salir a caminar
Con los ojos no te veo
Sé que se me viene el mareo
Y es entonces cuando quiero salir a caminar

De Duizeligheid

Ik ga verder en mijn schrijven
Kies een pad om te gaan
De verlangens die overblijven, gaan met jou mee
Het verlangen dooft uit
Ik zie mezelf niet meer
En praten is wat me het beste afgaat

Met mijn ogen zie ik je niet
Ik voel de duizeligheid opkomen
En dan wil ik naar buiten gaan om te wandelen
Met mijn ogen zie ik je niet
Ik voel de duizeligheid opkomen
En dan wil ik naar buiten gaan om te wandelen

De lucht verblindt me, er is glas in het zand
Ik heb geen spijt meer, je een vaarwel te geven
Zo zijn de dingen, bitter en vaag
Het zijn vervaagde foto's van een betere tijd

Met mijn ogen zie ik je niet
Ik voel de duizeligheid opkomen
En dan wil ik naar buiten gaan om te wandelen
Met mijn ogen zie ik je niet
Ik voel de duizeligheid opkomen
En dan wil ik naar buiten gaan om te wandelen

De lucht verblindt me, er is glas in het zand
Ik heb geen spijt meer, je een vaarwel te geven
Zo zijn de dingen, bitter en vaag
Het zijn vervaagde foto's van een betere tijd

Met mijn ogen zie ik je niet
Ik voel de duizeligheid opkomen
En dan wil ik naar buiten gaan om te wandelen
Met mijn ogen zie ik je niet
Ik voel de duizeligheid opkomen
En dan wil ik naar buiten gaan om te wandelen

Escrita por: Fernando Andres Santullo Barrio / Juan Pablo Campodonico