Olor a Tostadas
Basta de preguntarse por la vida
Basta de quererla comprender
Tan solo has de meterte en ella y descubrirte
En la grandeza de su sencillez
En un beso, una caricia
En el agua por los pies
En el olor a unas tostadas
La mirada de un bebé
Sal de ti, que todo te afecte
Ríe, duerme, sufre, siente
No te das cuenta, vive el presente
Es tan sencillo, tan sencillo
Que el hombre no es capaz de soportar
Basta con vivir con toda el alma
Basta con creer en ese pan
Basta de compararse con el otro
Basta de no amarse en el caer
Tan solo has de ser tú y si me dejas
Me volverás a ver
En la canción de una sonrisa
En las arrugas de la piel
En el blanco de la nieve
En el hambre y en la sed
Sal de ti, que todo te afecte
Llora, quiere, grita, calla
No te das cuenta, la vida pasa
Es tan sencillo, tan sencillo
Que el hombre no es capaz de soportar
Basta con vivir con toda el alma
Basta con creer en ese pan
Son los fracasos de una vida entregada
Sin los límites del tiempo y del espacio
Lo que irá transformando tu existencia
En una plenitud enamorada
Es tan sencillo, es muy sencillo, muy sencillo
Que el hombre no es capaz de soportar
Basta con vivir con toda el alma
Basta con creer en ese pan
Es tan sencillo, tan sencillo
Que todo un Dios parezca ser un pan
Que nuestro Dios se haga aquí presente
Convirtiendo el ahora en toda la eternidad
¡Un, dos, tres!
Geur van Toasts
Basta met je af te vragen over het leven
Basta met het willen begrijpen
Ga gewoon erin en ontdek jezelf
In de grootsheid van zijn eenvoud
In een kus, een aai
In het water om je voeten
In de geur van wat toast
De blik van een baby
Kom uit jezelf, laat alles je raken
Lach, slaap, lijd, voel
Je merkt het niet, leef in het nu
Het is zo eenvoudig, zo eenvoudig
Dat de mens het niet kan verdragen
Het is genoeg om met heel je ziel te leven
Het is genoeg om in dat brood te geloven
Basta met je te vergelijken met anderen
Basta met jezelf niet te waarderen als je valt
Wees gewoon jezelf en als je me laat
Zal je me weer zien
In het lied van een glimlach
In de rimpels van de huid
In het wit van de sneeuw
In de honger en de dorst
Kom uit jezelf, laat alles je raken
Huil, wil, schreeuw, zwijg
Je merkt het niet, het leven gaat voorbij
Het is zo eenvoudig, zo eenvoudig
Dat de mens het niet kan verdragen
Het is genoeg om met heel je ziel te leven
Het is genoeg om in dat brood te geloven
Het zijn de mislukkingen van een toegewijd leven
Zonder de grenzen van tijd en ruimte
Wat je bestaan zal transformeren
In een verliefde volheid
Het is zo eenvoudig, het is heel eenvoudig, heel eenvoudig
Dat de mens het niet kan verdragen
Het is genoeg om met heel je ziel te leven
Het is genoeg om in dat brood te geloven
Het is zo eenvoudig, zo eenvoudig
Dat een hele God als een brood lijkt
Dat onze God hier aanwezig is
En het nu in de hele eeuwigheid verandert
Een, twee, drie!