395px

Doloroso

Hannes Wader

Hartleed

Wat weenst du di de Ogen ut?
Segg an: wat deit di weh?
Is Vader krank, is Moder krank?
Is Bruder ut to See?
Is Vader krank, is Moder krank?
Is Bruder ut to See?

„Och ne! Mit Vader hett' keen Noth
Un Moder spinnt dat Flass
Doch weert em beter, weer he dot
Un ünnert gröne Gras
Doch weert em beter, weer he dot
Un ünnert gröne Gras

Ja beter leeg he kold un still
Al ünnern Likensteen
De Wind is lud, de See is wild -
Un ik mutt weenn un weenn
De Wind is lud, de See is wild -
Un ik mutt weenn un weenn."

Un gung de See ok noch so krus
Un noch so arg to Kehr:
Al menni Schipper keem to Hus
De lang vergeten weer
Al menni Schipper keem to Hus
De lang vergeten weer

So ween di nich de Ogen blank
Un wisch di man de Thran'n
En junge Blot, en nie Plank
De ward ni ünnergan
En junge Blot, en nie Plank
De ward ni ünnergan

„Un leeg he inne depe See,
Dat weer em wul to günn'
Dar hör he nix vun Angst un Weh
Un Schimp un Schann un Sünn!
Dar hör he nix vun Angst un Weh
Un Schimp un Schann un Sünn! -

Dar keemn Soldaten, blink un blank
De weern so smuck to sehn
Dar gungn Soldaten flink un frank
Do fung ik an to ween
Dar gungn Soldaten flink un frank
Do fung ik an to ween

Un ween mi noch de Ogen ut
Un bün so hartsbedröft
He weer so junk, he weer so gut
Ik harr em Allens glövt
He weer so junk, he weer so gut
Ik harr em Allens glövt

He weer so junk, he weer so slank
He sä, he keem so bald
Nu hör ik al de Weken lank
Wa Lof un Blaeder fallt
Nu hör ik al de Weken lank
Wa Lof un Blaeder fallt

Un kumt he nu un nimmermehr
Wo schall ik eenmal hin!
So sack ik as dat Lof na Eer
Vaer Schimp un Schann un Sünn!
So sack ik as dat Lof na Eer
Vaer Schimp un Schann un Sünn!"

Doloroso

¿Por qué lloras con los ojos?
Dime, ¿qué te duele?
¿Está enfermo papá, está enferma mamá?
¿Se fue tu hermano al mar?
¿Está enfermo papá, está enferma mamá?
¿Se fue tu hermano al mar?

¡Oh no! Papá no tiene problemas
Y mamá teje el cristal
Pero estaría mejor si estuviera allí
Bajo la verde hierba
Pero estaría mejor si estuviera allí
Bajo la verde hierba

Sí, mejor yace frío y quieto
Bajo la lápida
El viento es fuerte, el mar es salvaje
Y yo debo llorar y llorar
El viento es fuerte, el mar es salvaje
Y yo debo llorar y llorar

Y el mar seguía tan bravo
Y tan cruel a su paso:
Todos los marineros volvieron a casa
Que mucho tiempo habían olvidado
Todos los marineros volvieron a casa
Que mucho tiempo habían olvidado

Así que no llores con los ojos en blanco
Y enjuga tus lágrimas
Una joven sangre, una tabla nueva
No se hundirá
Una joven sangre, una tabla nueva
No se hundirá

Y yace en lo profundo del mar
Eso le gustaba
Allí no escuchaba miedo ni dolor
Ni insultos ni deshonra ni honor
Allí no escuchaba miedo ni dolor
Ni insultos ni deshonra ni honor

Llegaron soldados, brillantes y pulcros
Eran tan elegantes de ver
Los soldados se fueron rápidos y francos
Y entonces empecé a llorar
Los soldados se fueron rápidos y francos
Y entonces empecé a llorar

Y aún lloro con los ojos
Y estoy tan desconsolado
Era tan joven, era tan bueno
Creía en todo lo que decía
Era tan joven, era tan bueno
Creía en todo lo que decía

Era tan joven, era tan esbelto
Decía que vendría pronto
Ahora escucho desde hace semanas
Cómo caen hojas y pétalos
Ahora escucho desde hace semanas
Cómo caen hojas y pétalos

Y si nunca viene más
¿A dónde iré alguna vez?
Así me desplomo como las hojas hacia la tierra
Lejos del insulto y la deshonra y el honor
Así me desplomo como las hojas hacia la tierra
Lejos del insulto y la deshonra y el honor