Maria Teresa Y Danilo
María Teresa y Danilo, son ellos dos personajes
Él siempre viste de traje, y ella se viste de hilo
María Teresa y Danilo, son ellos dos personajes
Él siempre viste de traje, y ella se viste de hilo
Tienen dinero a montón, tienen chofer y criadas
Viven en una mansión, como en un cuento de hadas
Tienen dos hijas preciosas, la pequeña y la mayor
La grande ya tiene novio, y pronto hará la invitación
Será la boda del año, de eso no hay discusión
Hay mucha paz y armonía, perfecta la situación
María Teresa y Danilo, son ellos dos personajes
Él siempre viste de traje, y ella se viste de hilo
María Teresa y Danilo, son ellos dos personajes
Él siempre viste de traje, y ella se viste de hilo
Cuando la niña llevó, a su novio por su casa
Cuando Danilo lo vio, ¡dijo!
Caballero aquí algo pasa
Se fue corriendo a su hija, y le dijo en baja voz
La boda está cancelada, y es por el bien de los dos
Ese hombre al que tú amas, ese es tu hermano mayor
No se lo digas a tu madre (ay bendito)
Para no causarle dolor
María Teresa y Danilo, son ellos dos personajes
Él siempre viste de traje, y ella se viste de hilo
María Teresa y Danilo, son ellos dos personajes
Él siempre viste de traje, y ella se viste de hilo
Y así pasaban los días, la niña triste lloraba
Por no poderse casar, con ese hombre que ella amaba
Se fue corriendo a su madre, para contarle su dilema
La madre dijo: Hija mía, aquí no hay ningún problema
Cásate con ese hombre, voy a decirte la verdad
Ese al que tú llamas padre, ese señor no es tu papá
Pero como es la vaina
Cásate con confianza que él no es tu hermano leal
Cásate que Danilo tampoco es tu papá
Cásate con confianza que él no es tu hermano leal
Cásate que Danilo tampoco es tu papá
Maria Teresa en Danilo
Maria Teresa en Danilo, zij zijn twee personages
Hij draagt altijd een pak, en zij in een mooie jurk
Maria Teresa en Danilo, zij zijn twee personages
Hij draagt altijd een pak, en zij in een mooie jurk
Ze hebben geld in overvloed, een chauffeur en een huishoudster
Ze wonen in een villa, net als in een sprookje
Ze hebben twee prachtige dochters, de jongste en de oudste
De oudste heeft al een vriend, en binnenkort komt de uitnodiging
Het wordt de bruiloft van het jaar, daar is geen twijfel over
Er is veel vrede en harmonie, de situatie is perfect
Maria Teresa en Danilo, zij zijn twee personages
Hij draagt altijd een pak, en zij in een mooie jurk
Maria Teresa en Danilo, zij zijn twee personages
Hij draagt altijd een pak, en zij in een mooie jurk
Toen het meisje haar vriend thuisbracht
Toen Danilo hem zag, zei hij!
Hé, er klopt hier iets niet
Hij rende naar zijn dochter, en zei in een laag fluisterstem
De bruiloft gaat niet door, en dat is voor jullie goed
Die man van wie je houdt, dat is je oudere broer
Zeg het niet tegen je moeder (och, wauw)
Om haar geen pijn te doen
Maria Teresa en Danilo, zij zijn twee personages
Hij draagt altijd een pak, en zij in een mooie jurk
Maria Teresa en Danilo, zij zijn twee personages
Hij draagt altijd een pak, en zij in een mooie jurk
En zo gingen de dagen voorbij, het meisje huilde treurig
Omdat ze niet met die man kon trouwen, van wie ze hield
Ze rende naar haar moeder, om haar dilemma te vertellen
De moeder zei: Mijn kind, hier is geen probleem
Trouwen met die man, ik ga je de waarheid vertellen
Die man die je vader noemt, die man is je echte vader niet
Maar zoals het gaat
Trouwen met vertrouwen, want hij is niet je echte broer
Trouwen, want Danilo is ook niet je vader
Trouwen met vertrouwen, want hij is niet je echte broer
Trouwen, want Danilo is ook niet je vader.