Evangelho da Salvação - 430
Ouves como o Evangelho nos dá vera salvação
E transforma o homem velho numa nova criação?
Bem algum em mim não via, mas somente corrupção
E cansado da porfia, em Jesus achei perdão
Como a pomba que, cansada, foi na arca repousar
A minha alma fatigada em Jesus vai descansar
Mas o corvo foi-se embora, sobre os mortos foi pousar
Isto fazes tu agora, quererás ao mal voltar?
É Jesus a minha arca onde posso repousar
E dali, do mal as marcas nem eu posso avistar
Ó, quão doce a chamada que a mim me fez Jesus
Vem, ó, alma tão cansada, vem das trevas para a luz
Pecador que estás ouvindo a mensagem do Senhor
Tu na arca és bem-vindo, no refúgio de amor
Pois as águas do pecado breve te alcançarão
Pela morte despertado, baterás na porta em vão
Evangelie van de Verlossing - 430
Hoorde je hoe het Evangelie ons echte verlossing biedt
En de oude man verandert in een nieuwe creatie?
Wel, iets in mij zag ik niet, alleen maar corruptie
En moe van de strijd, vond ik vergeving in Jezus
Als de duif die, moe, in de ark kwam rusten
Zo zal mijn vermoeide ziel in Jezus tot rust komen
Maar de raaf is weggegaan, op de doden gaan zitten
Doe jij dat nu ook, wil je terug naar het kwaad?
Jezus is mijn ark waar ik kan uitrusten
En van daaruit kan ik de sporen van het kwaad niet eens zien
Oh, hoe zoet de roep die Jezus tot mij richtte
Kom, oh, vermoeide ziel, kom van de duisternis naar het licht
Zondaar, die je de boodschap van de Heer hoort
Je bent welkom in de ark, in de schuilplaats van liefde
Want de wateren van de zonde zullen je snel bereiken
Wakker geschud door de dood, zul je tevergeefs op de deur kloppen