395px

Stemmen van de Stilte

Hausmylly

Hiljaisuuden Aeaenet

Et ole helppo ihminen,
Et herkkätunteinen.
Et lukemaan sun mieltä päästä.
En tahdo painostaa,
En sua ahdistaa.
En nurkkaan ajaa hajoomaan.

Mistä aloittaa?
En sanoja nyt suusta saa.
Ei aikaa tuhlata saa.
Ei luottaa tulevaan.

Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.
Hiljaisuuden synkkiä vesiä kahlaan,
Tää oudolta tuntuu.
Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.
Hiljaisuuden synkkiä vesiä kahlaan,
Tää oudolta tuntuu.

Tie huomiseen kai odottaa,
Tai kesään seuraavaan,
Mut sydämessään kello käy.
On liian helppoo tunnustaa:
Et osaa rakastaa.
Ei metsää puilta enää näy.

Mistä aloittaa?
En sanoja nyt suusta saa.
Ei aikaa tuhlata saa.
Ei luottaa tulevaan.

Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.
Hiljaisuuden synkkiä vesiä kahlaan,
Tää oudolta tuntuu.
Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.
Hiljaisuuden synkkiä vesiä kahlaan,
Tää oudolta tuntuu.

Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.

Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.
Hiljaisuuden synkkiä vesiä kahlaan,
Tää oudolta tuntuu.
Hiljaisuuden ääniä kuuntelen,
Niissä sun nimesi kaikuu.
Hiljaisuuden synkkiä vesiä kahlaan,
Tää oudolta tuntuu.

Tää oudolta tuntuu.

Stemmen van de Stilte

Je bent geen makkelijk mens,
Je bent niet gevoelig.
Je laat me niet in je hoofd kijken.
Ik wil je niet onder druk zetten,
Je niet benauwen.
Je niet in een hoek drijven tot je breekt.

Waar te beginnen?
Ik krijg de woorden niet over mijn lippen.
Geen tijd om te verspillen.
Geen vertrouwen in de toekomst.

Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.
Ik waad door de donkere wateren van de stilte,
Dit voelt vreemd.
Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.
Ik waad door de donkere wateren van de stilte,
Dit voelt vreemd.

De weg naar morgen wacht misschien,
Of naar de volgende zomer,
Maar in mijn hart tikt de klok.
Het is te makkelijk om toe te geven:
Je kunt niet liefhebben.
Je ziet het bos niet meer door de bomen.

Waar te beginnen?
Ik krijg de woorden niet over mijn lippen.
Geen tijd om te verspillen.
Geen vertrouwen in de toekomst.

Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.
Ik waad door de donkere wateren van de stilte,
Dit voelt vreemd.
Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.
Ik waad door de donkere wateren van de stilte,
Dit voelt vreemd.

Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.

Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.
Ik waad door de donkere wateren van de stilte,
Dit voelt vreemd.
Ik luister naar de stemmen van de stilte,
Daarin weerklinkt jouw naam.
Ik waad door de donkere wateren van de stilte,
Dit voelt vreemd.

Dit voelt vreemd.