Son Şansın
Hayat bi saklambaçtı arardım bulamazdım
Yalnızdım hep hayaller hayaller kurardım
Kendimi kaybettim ne olduğunu bilemezdim
Kurduğum hayaller evet suya düştüler
Kalemle başbaşaydım evet yine yalnızdım
Yıldızlara daldığımda bakmaktan bıkmazdım
Mutlu son değil sonsuz mutluluk peşindeydim
Halen yazıyorum ben sadece odada tek kalemim
Sokak ortasında evet seni düşlerdim
Ellerim bomboşken kapında beklerid m
Beklerdim belki dönersn dedim
Sıkıntılar çoğaldı bunaldm anladnmı
Yazarken mutlu olmaya çalıştım olamadım
Yazdım fakat yerimde hiç duramadım
Issız sokakta zormuş şimdi anladım
Hayallere şimdi daldım sana elveda son şansın
Gözlerimi kapatıp hayatı görmezden geldim
Ben nefirim olarak bilindim şimdi hayalperestim
Sokak sokak gezerken göz yaşımla tanındım
Belki şans olur diye bi ümüdle gözledim
Özledim durmadan gözledim yolları
Anlamadın sevgimi anlamadın aşkımı
Öfkemle yarıştım hayatı karışladım
Çevremi tanıdım dostu düşmanımı ayıktım
İçimde sıkıntı bilmez oldu karartıcı
Gözlerimi kapadıgımda sankı akan kandı
Hayaller ülkesinde bi prenses vardı
Çaldı gitti kalbimi ve sonunda kanadı
Tu Última Oportunidad
La vida era como jugar al escondite, buscaba pero no encontraba
Siempre solo, soñaba despierto
Me perdí a mí mismo, no sabía qué pasaba
Mis sueños se desmoronaron
Estaba solo con mi pluma, una vez más solo
Cuando me perdía en las estrellas, nunca me cansaba de mirar
No buscaba un final feliz, perseguía la felicidad eterna
Todavía estoy escribiendo, solo en mi habitación con mi pluma
En medio de la calle, soñaba contigo
Con las manos vacías, esperaba en tu puerta
Esperaba que quizás regresaras
Los problemas aumentaron, me agobié, ¿lo entendiste?
Intenté ser feliz mientras escribía, pero no pude
Escribí, pero no podía quedarme quieto
Ahora entiendo lo difícil que es en una calle desierta
Ahora me sumerjo en los sueños, adiós, es tu última oportunidad
Cerré los ojos y ignoré la vida
Ahora me conocen como un soñador
Caminando de calle en calle, me reconocen por mis lágrimas
Esperando con la esperanza de que tal vez sea mi suerte
Te extrañé constantemente, esperé en los caminos
No entendiste mi amor, no entendiste mi pasión
Competí con mi ira, confundí mi vida
Conocí a mi entorno, distinguí entre amigos y enemigos
La angustia en mi interior se volvió opresiva
Cuando cerraba los ojos, era como sangre fluyendo
En el país de los sueños había una princesa
Se llevó mi corazón y al final me hirió